بخش ۱۵۴ - دیدن آتبین آفتاب را در خواب
هوش مصنوعی: در این شعر، خسرو در شب خوابیده است و دنیایی آشفته و تاریک را می‌بیند. زمین مانند دریای سیاه است و آسمان پر از ترس و هول. مردم دچار وحشت شده و به دعا و نیایش پرداخته‌اند. در این میان، نوری از آفتاب می‌تابد که از چهره‌ای درخشان می‌آید و باعث می‌شود مردم از تیرگی‌ها فرار کنند.
سپیده‌دم به یاد خواب خسرو می‌آورد که او باید برانگیزد و امیدها را زنده کند. فردی از نسل جمشید که شاهی نیکو باشد، بر تخت سلطنت می‌نشیند و به مردم آرامش و خوشبختی می‌بخشد. با آمدن این شاه، جامعه از شر بدی‌ها رهایی می‌یابد و مردم از خوشی و ثروت بهره‌مند می‌شوند. این تحولات به قوم آتبیان و به ویژه خسرو امید می‌دهد و باعث شادی و رونق در زندگی می‌شود.
پراندیشه خسرو شبی خفته بودجهان دید کز میغ آشفته بود
هوش مصنوعی: خسرو، پادشاه اندیشمند، شب به خواب رفته بود و در خواب متوجه شد که جهان در حالتی آشفته و نابسامان قرار دارد.
زمین تیره گشتی چو دریای قیربه پرده درون ماه و کیوان و تیر
هوش مصنوعی: زمین مانند دریایی تاریک و سیاه شده است، مانند قیری که درونش ماه و زحل و تیر را نمایش می‌دهد.
شب آشفته بودی، هوا هولناکگرفته جهان سربسر آب و خاک
هوش مصنوعی: شب به شدت ناآرام و نگرانکننده بود، و جو به طرز عجیبی ترسناک به نظر میرسید، به طوری که دنیا کاملاً در آغوش آب و زمین به سر میبرد.
از آن هول ترسان شدی مرد و زننیایش نمودی همی تن به تن
هوش مصنوعی: مرد و زن از ترس و هول به نیایش و دعا پرداختند و هر کدام به تنهایی از دل و جانشان دعا کردند.
کشیده همه دست بر آسمانتن اندر نژندی، دل اندر غمان
هوش مصنوعی: همه دستها به سوی آسمان دراز شدهاند، اما دلها در غم و اندوه هستند.
همی خویشتن دید جایی بلندبه دل شادمان و به جان ارجمند
هوش مصنوعی: او خود را در مکانی مرتفع دید، قلبش شاد و جانش ارزشمند بود.
جهانی بدو اندر آورده رویکشیده همه دیدگان اندر اوی
هوش مصنوعی: دنیا به او روی آورده و همه نگاهها به سمت او است.
یکی آفتاب از رخانش بتافتکز آن روشنی هر کسی بهره یافت
هوش مصنوعی: یکی از چهرههای زیبا و درخشان، نوری تاباند که به وسیله آن، هر کس از آن روشنایی بهره‌مند شد.
رمید از جهان سربسر تیرگیبرفت از دل مردمان خیرگی
هوش مصنوعی: عالم پر از تاریکی شده و مردم از دلهایشان خوب و نیکویی رخت بربسته است.
نهادند سر یک به یک در زمینبسان شمن پیش شاه آتبین
هوش مصنوعی: یک نفر را در زمین دفن کردند، مانند یک مجسمه در مقابل پادشاه آتشین.
سپیده چو برخاست، با کامدادمر آن خواب را یک به یک کرد یاد
هوش مصنوعی: وقتی سپیده دم سر زد، خواب را به طور کامل به یاد آوردم.
بدو گفت، شاها، تو رامش فزایکه آمد که یزدان گیتی‌نمای
هوش مصنوعی: به او گفتند، ای شاه، تو شادی را افزایش بده، زیرا یزدان جهان را به نمایش گذاشته است.
پدید آورد آن که جمشید شاهامید جهان کرد پشت و پناه
هوش مصنوعی: او کسی است که جمشید شاه را آفرید و باعث شد که او پشتوانه و امیدی برای حیات در جهان باشد.
نمانده‌ست با مردمان نیکویشده‌ست آشکارا بدو جادوی
هوش مصنوعی: با مردم خوب دیگر چیزی نمانده و به وضوح، او تاثیر بدی بر آنها گذاشته است.
دگر آن بلندی و آن جایگاهکه مردم همی کرد زی تو نگاه
هوش مصنوعی: جایگاه و مقام تو دیگر همان سر بلندی است که مردم همیشه به آن توجه میکردند.
همی چشم دارند و امیدوارکه باشد شما را یکی روزگار
هوش مصنوعی: آنها به تو چشم دوختهاند و امیدوارند که روزی با تو دیدار کنند.
یکی از شما برنشیند به تختکه مردم رها گردد از رنج سخت
هوش مصنوعی: هر کسی از میان شما بر سرِ تخت سلطنت بنشیند، موجب آسایش مردم خواهد شد و آنها از رنج و مشکلات رهایی خواهند یافت.
دگر آفتاب، آن که دیدی به خوابکه تابان شد از روی تو آفتاب
هوش مصنوعی: خورشید دیگری را دیدی که در خواب تابناک شده بود، زیرا نورش از چهرهٔ تو میتابید.
ز عکسش همی میغ شد ناپدیدوز او روشنایی به هرکس رسید
هوش مصنوعی: از تصویر او ناپدید شد و نور و روشنیاش به همه رسید.
ز پشت تو شاها، نه تا دیرگاهیکی شهریاری برآید به گاه
هوش مصنوعی: از پشت تو ای شاه، نه اینکه تا مدت زیادی، بلکه زمانی دیگر یکی از شهرها به پیشوایی برخواهد خاست.
که تاجش چو خورشید روشن شودز دانش جهان زیر جوشن شود
هوش مصنوعی: که سر او مانند خورشید از دانش پرنور و روشن می‌شود و جهان زیر سایهاش قرار میگیرد.
بَدان را برآرد ز گیتی دمارشود کام نیکان بدو کامگار
هوش مصنوعی: بدکاران از دنیا نابود خواهند شد و در نتیجه، نیکان به خواستههایشان خواهند رسید و خوشبخت خواهند شد.
بوَد مرد دینی از او شادمانغم و رنج بیند از او بدگمان
هوش مصنوعی: مردی که دیندار است، دلش شاد و خوشحال است، اما اگر غم و درد ببیند، به او بدگمان می‌شود.
بیاراید آن شاه، گیتی به دادچو هنگام جمشیدِ فرّخ نهاد
هوش مصنوعی: آن پادشاه جهان را به عدالت بیارایید، مانند زمانی که جمشید بزرگ و خوشبخت به قدرت رسید.
ز گیتی همه کس شود بهره‌منداز او جادوی و دیو بیند گزند
هوش مصنوعی: از دنیا همه انسانها از او بهره‌مند می‌شوند، اما جادو و دیو به آنها آسیب میزنند.
برومند گردد ز فرّش زمینجهان را بیاراید از داد و دین
هوش مصنوعی: افراد با عزت و قوی، به واسطه توانایی خود، میتوانند زمین را زینت بخشند و دنیا را با عدالت و اصول دین زیبا کنند.
ز گفتار او آتبین گشت شاددر شادکامی به دل برگشاد
هوش مصنوعی: از سخنان او دل شاد و سرشار از شادی شد و در دل خوشحالی را گشود.
نگه کرد در اختر و کار خویشهمه کام دل دید و بازار خویش
هوش مصنوعی: او به ستارهها و سرنوشت خود نگاه کرد و در آنجا هر چیزی که میخواست و همچنین وضعیت خود را مشاهده کرد.
فزونی و شاهی و شادی و گنجسوی دشمنان درد و اندوه و رنج
هوش مصنوعی: زیادتی خوشی، قدرت و ثروت به دوستان میرسد، ولی برای دشمنان تنها درد و غم و رنج به همراه دارد.