بخش ۲۶۶ - آرایش دو سپاه در میدان جنگ
هوش مصنوعی: در این متن، با صدای خروس صبحگاهی، شور و هیجان در جهان ایجاد می‌شود و به زلزله‌ای اشاره می‌شود که به همراه صدای ستوران و پرتو تیغ‌ها، صحنه‌ای از میدان جنگ را توصیف می‌کند. دو برادر به نام قراطوس با لشکری از دلیران آماده نبرد هستند. هر یک از آن‌ها سوارانی را به قلب سپاه خود می‌فرستند و آماده‌ی جنگ می‌شوند. یکی از برادران به سربازانش می‌گوید که باید با تلاش و اراده دشمن را شکست دهند و قلب او را سست کنند. سپاه با استقامت و نگرش مثبت به میدان می‌رود و آماده‌ی رویارویی با دشمن می‌شود.
بفرمود تا گاهِ بانگ خروسزننده بزد نای رویین و کوس
هوش مصنوعی: فرمان داد تا وقتی که صدای خروس بیدار کننده به گوش رسید، نای فلزی و طبل را به صدا درآورند.
جهان پُر شد از شور، وز مشغلهبرآمد ز روی زمین زلزله
هوش مصنوعی: جهان پر از هیجان و دغدغه شده و این وضعیت باعث بروز زلزله‌ای بر روی زمین گردیده است.
خروش ستوران و بانگ گواندرخشیدن تیغ و برگستوان
هوش مصنوعی: صدای شیهه اسبان و نعره گوزنها درخشش شمشیر و خنجر را به تصویر میکشد.
ز مریخ بستد دل و رای و هوشهمان زنده را زهره آمد به جوش
هوش مصنوعی: از سیاره مریخ دل و عقل را ربود و در پی آن، یک زنده و حیاتی تازه با شور و شوق به وجود آمد.
قراطوس را دو برادر بُدندکه با لشکر و تخت و افسر بُدند
هوش مصنوعی: قراطوس دو برادر داشت که هر کدام با لشکری از سربازان و تخت و نشان قدرت خود همراه بودند.
چپ و راستِ لشکر بدیشان سپردکه بودند هر دو دلیران گُرد
هوش مصنوعی: به چپ و راست، فرماندهی را به این دو دلیر سپرد که هر دو از شجاعت و دلیری برخوردار بودند.
بداد از سپه هر یکی را سوارز جنگاوران و یلان صد هزار
هوش مصنوعی: هر یک از سواران جنگاور و دلیر از سپاه به آن‌ها کمک رسانده شد و هر کدام به اندازهی صد هزار جنگجو قدرتمند هستند.
به قلب اندرون خویش را جای کرددرفش از پسِ پشت بر پای کرد
هوش مصنوعی: در درون قلبش، پرچمی را برپا کرده است که از پشت او به سمت بالا قرار گرفته است.
وزآن روی کوش جهانگیر بازسپه را بفرمود تا کرد ساز
هوش مصنوعی: از آن سو، برای بار دیگر به سپاه دستور داد که آماده شود و به کار پرداخته و به میدان بیاید.
سپاهی به مردان خورّه سپردکه سالار ایرانیان بود خُرد
هوش مصنوعی: سربازی به مردان کوچک و خُرد سپرد که فرمانده ایرانیان بود و دارای عقل و درایت بود.
سوی راست لشکر فرستادشانبسی تیغ و برگستوان دادشان
هوش مصنوعی: به سمت راست، لشکری را فرستاد و به آن‌ها بسیار تیغ و زره داد.
سلیح تن خویش و اسب نبردبرادرْش را داد و در قلب کرد
هوش مصنوعی: او سلاح بدن خود را به برادرش داد و همچنین اسب جنگیاش را به او بخشید و این کار را با عشق و از صمیم قلب انجام داد.
بدو گفت چون قلب دشمن ز جایبجنبد تو در جنگ سستی نمای
هوش مصنوعی: اگر در دل دشمن تردید و ترس به وجود آید، تو نیز نباید در جنگ سستی کنی.
چنان کن که دشمن شود بر تو چیرقراطوس گردد ز غمری دلیر
هوش مصنوعی: طوری رفتار کن که دشمن به تو تسلط پیدا کند و قراطوس (موجود افسانهای) از غم به دلیر تبدیل شود.
به «کمباره» داد او سپاهی دگرکجا اورمزد آمد او را به در
هوش مصنوعی: او سپاهی دیگر را به کمک فرستاد و در این حال، اورمزد (خدای نیک) به یاری او آمد.
سواری که با قارن رزم‌زنبرابر همی داشتی خویشتن
هوش مصنوعی: سواری که با قهرمان رزم، همتایی داشتی، در حقیقت خود را نشان میدهد.
به تن خویش او بود و پیوند اویگرامیتر او را ز فرزند اوی
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که انسان به خود و وجود خویش وابسته است و پیوند او با خود از هر پیوند دیگری، حتی پیوند با فرزندانش، ارج و قرب بیشتری دارد. در واقع، فرد باید به خود و هویت خویش احترام بگذارد و آن را مقدس بشمارد.
سوی میسره کرد جایش پدیدبرفت و سپه بر دو صف برکشید
هوش مصنوعی: به سمت مصر روانه شد و جایی برای خود فراهم کرد و سپاهی را در دو ردیف سازماندهی نمود.