بخش ۳۵۴ - دانش آموختن کوش از پیر - ایرانشان

وزآن پس بدان راه دانش نمودز دانش دلش روشنایی فزود

به ده سال خواندن بیاموختشروان از نبشتن برافروختش

پزشکی و راز سپهر بلندبدانست یکسر که چون است و چند

ز نیرنگ و طِلْسَم، وَز افسون دگربیاموخت و شد زین همه بهره‌ور

نمودش همه راه یزدان پاکدلش کرد از آتش پر از ترس و باک

به فرزانه گفت ای سرافراز مردمرا دانش و مهر تو زنده کرد

همانا نبود آن که دیدم شکارسروش آمد از پردهٔ کردگار

مرا اندر آورد با تیرگیکند دورم از دل همان خیرگی

کنون تا نیاموزم از تو تماماز ایدر نخواهم گرفتن خرام

همی بود از آن سان چهل سال و پنجفراوان کشید اندر آن کار رنج

چو بر وی نهان هیچ دانش نماندجهاندیده فرزانه او را بخواند