شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: این شعر دعوت به نوشیدن شراب و لذت بردن از زندگی است. شاعر از ساقی می‌خواهد که قدحی از شراب قدیمی بیاورد تا او را سرشار از شادی و زندگی کند. او به ویژگی‌های خاص این شراب اشاره می‌کند که قادر است انسان را به حالتی مست و خوشحال آورده و به زندگی و زمان معنای خاصی ببخشد. در ادامه، شاعر اشاره می‌کند که کسانی که از این باده نوشیده‌اند، به رازهای پنهان دنیا پی برده‌اند و خواستار Bersemجردن در محبت و عشق به یار قدیم خود هستند و هیچ چیز دیگری را مهم نمی‌دانند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که در این عالم فقط یار واقعی ارزش دارد و این حقیقت برای همگان آشکار است.
ساقی به من آور قدح پیر مغان راتا تازه کند جودت او جوهر جان را
هوش مصنوعی: ای ساقی، برای من جامی از شراب قدیمی بیاور تا بخشش و نیکی تو روح من را تازه و پر انرژی کند.
یک جام به من بخش از آن خم قدیمیزان می که کند مست زمین را و زمان را
هوش مصنوعی: به من یک لیوان از آن شراب قدیمی بده که میتواند زمین و زمان را مست و غرق در شادی کند.
زان باده که در نشئه او آب حیاتستزان باده که او جلوه دهد عین عیان را
هوش مصنوعی: از آن نوشیدنی که در نشئهاش آب حیات وجود دارد، و از آن نوشیدنی که حقیقت را به وضوح به نمایش میگذارد.
زان باده که تا با نشد ازو طلعت خورشیدزان باده که سرمست کند پیر و جوان را
هوش مصنوعی: از آن نوشیدنی که به هنگام مستی، چهرهی خورشید را نمایان میسازد، از آن نوشیدنی که هر دو گروه، پیر و جوان، را سرمست و شاداب می‌کند.
قومی که ازین باده چشیدند، درین حالگفتند به مستی همه اسرار نهان را
هوش مصنوعی: گروهی که از این نوشیدنی لذت بردند، در این حالت به حالت مستی، تمام رازهای پنهان را بیان کردند.
ما را سخن از یار قدیمست درین راهزین بیش مگویید حدیث حدثان را
هوش مصنوعی: ما درباره یار قدیمیمان صحبت میکنیم، در این مسیر دیگر درباره اتفاقات تازه چیزی نگویید.
قاسم، همه یارست به جز یار دگر نیستروشن بود این نکته حریف همه‌دان را
هوش مصنوعی: قاسم، همه چیز خوب است به جز یک دوست که وجود ندارد. این نکته برای کسی که همه چیز را میداند، کاملاً واضح و روشن بود.