شمارهٔ ۶۹
هوش مصنوعی: این شعر به عمق و پیچیدگی معارف عرفانی اشاره دارد. شاعر به زیبایی بیان می‌کند که دین هر فرد به اندازه صدق و صفای اوست و حقیقت عشق در فنا و زوال وجود است. او می‌گوید که درک عمیق عرفان برای همه ممکن نیست و بهتر است از گفتن آنچه که نمی‌دانیم خودداری کنیم. همچنین شاعر از خداوند طلب راه و هدایت می‌کند، زیرا تنها جمال الحق (خداوند) قبله دلهاست. در نهایت، نابودی و نیاز به خداوند را به‌عنوان اصل اساسی زندگی بیان می‌کند.
دین هر کس بقدر صدق و صفاستدیدن عاشقان طریق فناست
هوش مصنوعی: درک دین هر فرد به اندازه راستگویی و پاکی اوست، و مسیر عاشقان به سوی فنا و نابودی است.
چند پرسی: لباب عرفان چیست؟آنچه با فهم تو نیاید راست
هوش مصنوعی: چند بار میپرسی عرفان چیست؟ آنچه که فراتر از درک و فهم تو باشد، حقیقت آن است.
سخن سر این معما راتو ندانسته ای، مگو که خطاست
هوش مصنوعی: تو هنوز به درستی درک نکردهای که این مسئله چه معنایی دارد، پس بهتر است چیزی نگوئی که اشتباه است.
خواستم، جام داد و عذر بگفتعذر این را کجا توانم خواست؟
هوش مصنوعی: آرزو داشتم چیزی را به دست بیاورم، اما او از من دوس کردن چیزی را خواست و گفت که به راحتی نمیتوانم از او درخواست کنم.
در ریاض ابد بفیض ازلجان ما را هزار نشو و نماست
هوش مصنوعی: در باغ جاودان با برکت از ابتدای آفرینش، جان ما هزاران بار رونق و رشد مییابد.
قبله گم کرده ام، رو بنماکه جمال تو قبله دلهاست
هوش مصنوعی: من راه خود را گم کردهام، نشانم بده که زیبایی تو سمت و سوی دلهاست.
قاسمی، آسمان الا اللهگرچه بالا بود ولی بی لاست
هوش مصنوعی: آسمان گرچه بلند و وسیع است، اما هیچ چیز در آن جز خدا وجود ندارد.