شمارهٔ ۷۶
هوش مصنوعی: این شعر از اخوان الصفاست و در مورد عشق و دلدادگی سخن می‌گوید. شاعر به عاشقی اشاره می‌کند که از عشق نمی‌تواند جدا شود و از جانش برای معشوق فدا می‌کند. او بیان می‌کند که عشق، لیاقت و ارزشی فراتر از ظاهر و ریاست دارد و دلش تنها به یاد محبوب زنده است. در نهایت، شاعر از انتظار و امید به وصال می‌گوید و نشان می‌دهد که عشق حقیقی فراتر از شرایط ظاهری است.
یک سخن از قول اخوان الصفاست:سر بکوب آنرا که سرش نیست راست
هوش مصنوعی: هر کسی را که گفتار و منطقی نادرست دارد و به حقیقت توجه نمیکند، باید به او توجه نکرد و حرفش را نادیده گرفت.
یک حدیث از قصه اسرار توعاشقی نشنید کز جان برنخاست
هوش مصنوعی: هیچ داستانی از رموز عشق تو نیست که از جانم برنخیزد و نشنیده باشم.
هرگز از عشق تو نشکیبد دلمجان ما مس است و عشقست کیمیاست
هوش مصنوعی: دل من هیچگاه از عشق تو سیر نخواهد شد. جان ما مثل مس است و عشق همچون کیمیا، که دگرگونش می‌کند و به ارزش میافزاید.
گر تو گویی جان فدا کن بهر منای دل و جان، صد هزارت جان فداست
هوش مصنوعی: اگر تو بگویی که جانم را برای تو فدای کنم، ای دل و جانم، باید بدان که به اندازه صد هزار جان، برای این کار آمادهام.
گفته ای: کان یار آمد از سفرتا قیامت از دل و جان مرحباست
هوش مصنوعی: تو گفتهای که یار از سفر برگشته و تا قیامت در دل و جانم خوشامد می‌گوید.
بر امید وصل، از بیم فراقشب همه شب تا سحرگه ربناست
هوش مصنوعی: شخصی تمام شب را تا صبح به دعا و نیایش میپردازد، زیرا به امید رسیدن به معشوقش و از ترس فراق و جدایی، از دلش مشغول در خواست و آرزوست.
قاسم از روی و ریا بگذشته استکار عاشق برتر از روی و ریاست
هوش مصنوعی: قاسم فراتر از ظاهرسازی و فریبکاری رفته است و عشق برای او چیزی بالاتر از زیبایی ظاهری و مقام است.