شمارهٔ ۹۹
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عواطف عمیق عاشقانه است. شاعر از غم جدایی معشوق سخن می‌گوید و احساس شادی و شور و شوق در جستجوی او را ابراز می‌کند. او به نزدیکی عمیق خود با معشوق اشاره می‌کند و بر این باور است که عشق از هر چیز دیگری نزدیک‌تر است. در این شعر، عشق به عنوان نیروی نورانی معرفی می‌شود که جهان را روشن می‌کند و هر کس به درجاتی از نورانیت می‌رسد. در نهایت، شاعر تاکید می‌کند که اگر نگاهی از معشوق به دل او بیفتد، تمام وجودش به سمت او جلب خواهد شد.
دلم از غصه هجران تو اندر شورستذوق جان دارد و خوش در طلب مسرورست
هوش مصنوعی: دل من به خاطر دوری تو پر از ناراحتی است، اما با این حال، شوق و اشتیاقی برای دیدارت دارم و در جستجوی تو خوشحالم.
تو حبیبی و یقین با دل و جان نزدیکیآن رقیبست که از جمله دلها دورست
هوش مصنوعی: تو محبوب من هستی و با تمام وجود به تو نزدیکم، اما رقیبی هست که دلها از او دورند.
عاشق تست، اگر خسرو، اگر شیرینستبنده تست، اگر سنجر، اگر فغفورست
هوش مصنوعی: عاشق توام، فرقی نمیکند که تو خسرو باشی یا شیرین. من بنده تو هستم، حالا هر کسی که بخواهد باشد، چه سنجر باشد، چه فغفور.
عشق نزدیک تر از ماست بما، می دانداین حدیثیست که در هر دو جهان مشهورست
هوش مصنوعی: عشق به ما بسیار نزدیک‌تر از خود ماست و این موضوع در هر دو جهان معروف است.
من اگر مستم، اگر نعره زنم، باکی نیستعشقم اندر نظر و موسی جان بر طورست
هوش مصنوعی: اگر مست هستم و فریاد میزنم، نگران نباشید؛ عشق من در نظر و روح من مثل موسی در کنار طور است.
دو جهان نور شد و نور شدم سر تا پاهرکه خود نور شود هر دو جهانش نورست
هوش مصنوعی: جهان مملو از روشنایی شد و من نیز به طور کامل روشن شدم. هر کسی که خود را روشن کند، هر دو جهان برای او پر از نور خواهد بود.
نظری از تو اگر بر دل قاسم آیدقاسم سوخته هم ناظر و هم منظورست
هوش مصنوعی: اگر نگاهی از تو بر دل قاسم بیفتد، قاسم که سوخته است، هم ناظر است و هم مقصود.