شمارهٔ ۱۴۵
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و اشتیاق عمیق انسان به خدا اشاره دارد. شاعر می‌گوید که دل انسان‌ها به شدت خواهان خداست اما در حقیقت، این خداست که نیازمند و طلبکار ماست. زیبایی و نور خدا در همه جا جلوه‌گر است و عشق به او باعث شادی و آرامش می‌شود. انسان‌ها در تلاشند تا به درک و تجربه قربت به او برسند، مانند بلبلانی که در میان گل‌ها در جستجوی زیبایی و عشق هستند. هر ذره از وجود و هستی نیز آینه‌ای از دیدار خداست. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که هیچ‌کس نباید به دلیل عشق و ارادت خود به خدا، آزار ببیند، چرا که خداوند دل‌ها را در دست دارد.
دل ما بصد جان طلب کار اوستولی در حقیقت طلب کار اوست
هوش مصنوعی: دل ما به شدت خواهان اوست، اما در واقع اوست که باید خواسته ما را برآورده کند.
زهی روی روشن، که در رویهاظهورات خوبی ز انوار اوست
هوش مصنوعی: چه روی زیبایی که در چهرهها، جلوههای نیکویی از نور او نمایان است.
بیک جو فروشند صد جان بشهرچو گویند: بازار بازار اوست
هوش مصنوعی: در میان مردم، اگر به یک بازار بروی که در آن زندگی و روح انسان‌ها به فروش میرسد، میبینی که همه به آنجا جذب میشوند و اطرافش شلوغ است، چون آن بازار اصلیترین و مهمترین بازار است.
تو شادان ز عشقی وزو عشق شادتو غم خوار اویی و غم خوار اوست
هوش مصنوعی: تو از عشق خوشحالی و به همین دلیل خودت شاد هستی، اما در عین حال، به خاطر او غمگینی و او هم برای تو غمگین است.
تو بلبل صفت مانده ای زار گلولی بی خبر زانکه گل زار اوست
هوش مصنوعی: تو همچنان مانند بلبل، نالهکنان در کنار گل‌ها هستی، اما بیخبر از اینکه آن گل، پریشان و زار است.
برقصند ازین حال ذرات کونکه هر ذره مرآت دیدار اوست
هوش مصنوعی: ذرات وجود به طرز شگفتانگیزی شاداب و سرزندهاند، زیرا هر ذرهای از آنها آینه‌ای از دیدار آن حقیقت والا است.
نشاید که آزار جوید کسیدل قاسمی را، که دلدار اوست
هوش مصنوعی: هیچ‌کس نباید به خاطر دلتنگی یا غمگینی، دل کسی را که محبوبش است آزار دهد.