شمارهٔ ۲۲۲
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر شوق و خوشحالی شاعر به خاطر عشق است. او از درد و آرزوهای خود سخن می‌گوید و تاکید می‌کند که در عالم تنها بودن و تفکر در مشکلات باید دوری گزید و به خوشی‌ها پرداخت. شاعر از ساقی می‌خواهد که به او شراب دهد تا لحظات خوشی را سپری کند و زندگی را از زنجیرهای اندیشه‌های سنگین آزاد سازد. او همچنین به زیبایی عشق و پیام‌های ارشادی اشاره می‌کند و از سختی‌هایی که ممکن است در مسیر عشق پیش بیاید، ابراز نگرانی می‌کند.
بسودای تو خوش حالیم و دلشادبدردت آرزومندیم و معتاد
هوش مصنوعی: ما به خاطر عشق تو خوشحال و شاد هستیم و امیدواریم که در این مسیر همراه تو باشیم و به درد تو توجه کنیم.
چو عالم رابقایی نیست، خوش باشبیا، می خور، که بربادست بنیاد
هوش مصنوعی: چون در این دنیا عالم و دانایی نیست، خوش بگذران و نوش جان کن، زیرا همه چیز در حال از دست رفتن است.
مدامم وقت خوش دارد بجامیکه ساقی را مدامش وقت خوش باد!
هوش مصنوعی: من همیشه در حال لذتبردن از شراب هستم و آرزو میکنم که ساقی همواره در خوشی و شادابی باشد.
ندارد لذتی از زندگانیدلی، کز فکر عالم نیست آزاد
هوش مصنوعی: زندگی بدون فکر آزاد به هیچ لذتی نمیارزد.
بحسن ارشاد می فرمایدم عشقازین خوشتر چه باشد حسن ارشاد؟
هوش مصنوعی: با نیکویی و هدایت میگویم که آیا چیزی از عشق زیباتر وجود دارد؟
زدست خوبرویان داد خواهمالهی،داد ازین سنگین دلان، داد!
هوش مصنوعی: از دست زیبایانی که دل مرا به درد میآورند، فریاد میزنم. ای خدا، کمک کن! از این دلهای سنگی و بیرحم دچار درد و رنج هستم.
اگر افتاد قاسم در ره عشقملامت تا به کی؟ آخر چه افتاد؟
هوش مصنوعی: اگر قاسم به عشق بیفتد و مورد سرزنش قرار گیرد، تا چه زمانی باید به این ملامتها توجه کند؟ در نهایت، چه چیزی بر او گذشته است؟