شمارهٔ ۲۲۵
هوش مصنوعی: این متن به بررسی نگرش انسان به دنیا و ارزش‌های معنوی می‌پردازد. شاعر به فساد و ناپایداری دنیای مادی اشاره می‌کند و بر اهمیت شناخت خود و استعدادهای درونی تأکید می‌کند. او می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند ارزش واقعی خود را در دنیا بفهمد مگر آنکه درک کند که روح و جانش بیش از متاع مادی ارزش دارد. در این دنیا، انسان باید از دانش و تجربه‌های خود بهره‌برداری کند و به عشق و ارادت و ارتباط با معشوق حقیقی بسنده کند. پیشنهاد می‌شود که از هوس و خواسته‌های زودگذر دوری کنند و به عشق و معنویت بپردازند، حتی اگر این مسیر دشوار باشد. در نهایت، شاعر به آرامش و شادی در عشق اشاره می‌کند.
دریغ باشد ازین چار سوی کون و فسادبرون رویم، نبرده متاع خود بمراد
هوش مصنوعی: حیف است که از این چهار گوشه جهان بیرون بروم و در نتیجهی آن فساد و نابسامانی بر جای بگذارم، بدون اینکه هدف و آرزویم را به دست آورده باشم.
تو شاهد دو جهانی، اگر شوی واقفز حسن خویش نگر هم بحسن استعداد
هوش مصنوعی: تو ناظر بر دو عالم هستی؛ اگر به خوبیهای خود آگاهی پیدا کنی، نگاه کن به استعداد زیبایی که در وجودت نهفته است.
وقوف نیست کسی را ز نقد هر دو جهانمگر که عرضه کند نقد خویش برنقاد
هوش مصنوعی: هیچ‌کس از حقیقت و ارزش هر دو جهان آگاه نیست مگر اینکه توانسته باشد ارزش خود را به دیگری نشان دهد.
درین دیار چه آموختی زدانش دل؟درین مدار چه اندوختی برای رشاد؟
هوش مصنوعی: در این جهان چه دانشی به قلبت منتقل شده است؟ در این دوره و زمانه چه چیزهایی برای شجاعت و دلیر شدن جمع کردهای؟
مرید باش، کزین جا رسید هر که رسیدزآستان ارادت بر آسمان مراد
هوش مصنوعی: اگر مرید و پیرو واقعی باشی، به زودی به مقام بالا و مورد نظر خواهی رسید، زیرا هر کسی که به این مرحله دست پیدا کند، از درگاه محبت و ارادت به معشوق به آسمان آرزوهایش خواهد رسید.
بیا و ترک هوس کن بعاشقان پیونداگر چه راه مخوفست،هر چه باداباد!
هوش مصنوعی: بیایید از خواسته‌های بیفایده دست برداریم و به عاشقان بپیوندیم، هرچند که مسیر دشوار و ترسناکی باشد. هر چه پیش آید، پیش آید!
همیشه حال دل قاسمی چنین بودستبدرد او متنعم، بعشق او دلشاد
هوش مصنوعی: همیشه دل قاسمی در چنین حالی بوده است؛ دردی که او دارد، او را خوشحال می‌کند و عشقش به او شاداب میسازد.