شمارهٔ ۲۳۰
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حالتی از عشق و مستی می‌پردازد. شاعر به قدرت و تاثیر باده (نماد عشق و شور) اشاره می‌کند که توانسته است خمار و رنجوری را از او دور کند. او به زاهد و مسلمان خود اشاره می‌کند که به او یادآوری می‌کند تا از می و مستی دوری کند، اما شاعر نمی‌تواند در برابر عشق و جذبه‌اش مقاومت کند. در نهایت، او بیان می‌کند که عشق و جودت عشق به او نعمت‌هایی داده است که او را به اوج می‌رساند. به طور کلی، شعر به غنای روحی و احساسی ناشی از عشق و محبت اشاره دارد.
حدم آن کس زند که بادم دادباده جام دل گشادم داد
هوش مصنوعی: من تنها به کسی اجازه میدهم که با وجود خودم، شادی و خوشحالی را به من هدیه دهد و به من امکان لذتبردن از زیباییها و احساسات عمیق را بدهد.
بهر دفع خمار و رنجوریجام در مبداء و معادم داد
هوش مصنوعی: برای رفع حالت خماری و رنج، به منبع و سرچشمهام نوشیدنی دادند.
گفتمش : تایبم، ننوشم میحیله کردم ولیک بادم داد
هوش مصنوعی: به او گفتم که من توبه کردهام و دیگر شراب نمینوشم، اما با این حال، زمانی که به من پیشنهاد شد، نتوانستم در برابر آن مقاومت کنم.
مستی و عاشقی و مستوریجودت عشق در نهادم داد
هوش مصنوعی: عشق و شور و هیجان و پنهانی که در وجودم وجود دارد، نتیجه کوچکی از بزرگی و فزونی عشق توست.
چون مرا زاهد و مسلمان دیدسجده سهو را بیادم داد
هوش مصنوعی: زمانی که زاهد و مسلمان مرا دید، سجده سهو را به یادم آورد.
جمله را داد هر چه لایق اوستسلطنت را به نوع آدم داد
هوش مصنوعی: تمام نعمتها و امکاناتی که یک موجود لیاقتش را دارد، به او داده شده است و سلطنت و رهبری نیز به نوع انسان عطا شده است.
هر چه دادند جان قاسم رادولت عشق مستزادم داد
هوش مصنوعی: آنچه که به قاسم بخشیدند، عشق باعث شد که من نیز از آن بهرهمند شوم.