شمارهٔ ۲۴۵
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و معشوقی می‌پردازد که شاعر به شدت تحت تأثیر آن قرار دارد. او اشاره می‌کند که جانش به نرگس معشوق وابسته است و دلش در سایه محبت او آرامش دارد. با وجود اینکه دلش به سوی او می‌تپد، در برابر وسوسه‌های گناه مقاومت می‌کند. شاعر از حیرت و سردرگمی ناشی از عشق صحبت می‌کند و می‌داند که در کوی معشوق، دلش مانند کوهی محکم و باارزش است. همچنین او در هجران معشوق، دلش پر از غم است و هر جا که یاد معشوق را می‌کند، دلش ناله و آه می‌کشد. در پایان، به این نکته می‌رسد که دیگر نمی‌تواند از خیال دوری کند و به خوبی می‌داند که روی معشوق، شایسته‌ترین و زیباترین است.
جانم از نرگس مخمور تو جاهی داردوز عنایات تو دل پشت و پناهی دارد
هوش مصنوعی: زندگیام برای نرگس زیبا و مست تو ارزشی دارد و دل من با محبتهای تو آرامش و سکون مییابد.
دل بکوی تور سیدست، ولی می گذردطاعتی کرد، ولی عزم گناهی دارد
هوش مصنوعی: دل به سوی تو میرود، اما در عین حال در حال انجام کاری نیکو است، ولی تصمیم به گناه هم دارد.
جان میان بست یقین بادیه حیرت رامددی می طلبد روی براهی دارد
هوش مصنوعی: جان انسان در راهی پر از تردید و حیرت به کمک و یاری نیاز دارد و در جستجوی یک مسیر درست و روشن است.
بخدا،برسر کوی تو یقین می دانمدل چون کوه من،ار قیمت کاهی دارد
هوش مصنوعی: به خدا قسم، در کنار خیابان تو میدانم که دل من که به اندازه کوه است، ارزشی به اندازه کاه دارد.
حال دل باغم هجران تو خوش خواهد بودگرچه تنهاست،ولی قصد سیاهی دارد
هوش مصنوعی: حال دل من از دوری تو خوب خواهد بود، حتی اگر تنها باشم، اما در دل حس تلخی و ناامیدی دارم.
هر کجا یاد کنم چهره زیبای ترادل بیچاره من ناله و آهی دارد
هوش مصنوعی: هر جا که به یاد تو میافتم و چهره زیبایت را تصور میکنم، دل ناتوان و بیچارهام سرشار از ناله و آه میشود.
دیگر از روی رویا قصه قاسم بگذشتبگذر از روی وریا، روی بشاهی دارد
هوش مصنوعی: دیگر زمانی برای خیالپردازی و سرگذشت قاسم باقی نمانده است. از زیبایی و جاذبهی ظاهریاش عبور کن، زیرا او حالا شکوه و مقام سلطنتی دارد.