شمارهٔ ۲۵۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و محبت به معشوق است. شاعر از احساسات عمیق و عذاب‌های ناشی از عشق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که اگر دلش پر از آتش عشق باشد، این عشق او را به قیامت می‌کشاند و اگرچه ممکن است در عشق به درد و رنج دچار شود، اما همچنان به معشوق افتخار می‌کند و او را می‌پرستد. شاعر همچنین اشاره می‌کند که هیچ وقت دلش از یاد معشوق خالی نمی‌شود و حتی در سختی‌ها و مشکلات نیز عشق او برایش اولویت دارد. این عشق آن‌قدر قوی است که حتی عقل و جانش را نیز فدای معشوق می‌کند.
مرا گر اندرون پر نار باشدز عشق آن بت دلدار باشد
هوش مصنوعی: اگر در درون من آتش عشق آن معشوق زیبا باشد، تمام وجودم به خاطر اوست.
دلم در عشق بگریزد قیامتدر آن وقتی که دارا دار باشد
هوش مصنوعی: دل من در آغوش عشق میتپد، مانند روز قیامت، زمانی که کسی که صاحب مال و ثروت است، به آن میبالد.
زبون گردد ازین عشق جگر سوزاگر خود حیدر کرار باشد
هوش مصنوعی: اگر کسی به عشق عمیق و دردناک گرفتار شود، حتی اگر فردی شجاع و قوی چون حیدر کرار نیز باشد، زبانش به سختی به بیان احساساتش خواهد رسید.
چو زلف و روی او بینند مستانهمه شب تا سحر زنهار باشد
هوش مصنوعی: زمانی که مستان زلف و چهره او را میبینند، تا صبح بیوقفه در عشق و شوق او سرگردان میشوند و برای خودشان هیچ گونه احتیاط و محافظتی برای امر دیگری قائل نیستند.
مرا گر عقل، اگر جانست، اگر دلفدای آن بت عیار باشد
هوش مصنوعی: اگر عقل و جان و دل من فدای آن معشوق زیبا شود، برایم مهم نیست.
نباشد دل زمانی از تو خالیاگر در خرقه و زنار باشد
هوش مصنوعی: دل هرگز از تو خالی نیست، حتی اگر در لباس و ظاهر چیز دیگری به نظر برسد.
از آن شربت،که قاسم کرد ترکیبمگر در کلبه عطار باشد
هوش مصنوعی: از آن نوشیدنی خاص که قاسم تهیه کرده، فقط در کارگاه عطار میتوان یافت.