شمارهٔ ۲۷۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و تأثیر شگفت‌انگیز معشوق بر دل و جان عاشقان است. شاعر بیان می‌کند که وجود آیینه باعث نمایان شدن زیبایی معشوق شده و زیبایی او موجب می‌شود که آیینه خود را پنهان کند از شرم. همچنین توصیف می‌کند که وقتی زیبایی معشوق دیده می‌شود، همه دل‌ها شاد و رقصان می‌شوند. هر کسی که به او عشق ورزد، در نهایت به نوعی به سودازدگی دچار می‌شود و زیبایی او همه را نیکو می‌کند. شاعر در پایان بیان می‌کند که او نیز در معرض این عشق و زیبایی قرار دارد و گره موی معشوق را به عنوان پناهی برای جان و دل خود می‌داند.
آیینه سبب گشت که روی تو عیان شدروی تو سبب بود که آیینه نهان شد
هوش مصنوعی: آیینه باعث شد که چهره تو آشکار شود و چهره تو سبب شد که آیینه پنهان باقی بماند.
از شرم رخت گشت نهان آینه، آریچون حسن ترا دید که مشهور جهان شد
هوش مصنوعی: از شرم زیبایی تو، آینه چهره را پنهان کرد؛ زیرا که وقتی تو را دید، زیباییات در دنیا مطرح و شناخته شد.
یک لمعه ز رخسار تو ناگاه درخشیدجانها همه زان حالت خوش رقص کنان شد
هوش مصنوعی: ناگهان نوری از چهره تو درخشید و این روشنی جانها را شاد کرد، به طوری که همه در حال رقص و شادی شدند.
با حلقه گیسوی تو هرکس که سری داشتدر عاقبت کار ز سودازدگان شد
هوش مصنوعی: هر کسی که تحت تاثیر زیبایی و جاذبههای گیسوی تو قرار گرفت، در نهایت به گروه عاشقانی میپیوندد که در حسرت و اندوه به سر میبرند.
از نور تجلی رخت هر که خبر یافتدر لذت دیدار تو از بی خبران شد
هوش مصنوعی: هر کسی که از زیبایی و درخشندگی وجه تو آگاه شده، از خوشی و لذت ارتباط با تو، به اندازهای شگفتزده و خوشحال شده که دیگر نتوانسته به حال کسانی که از این موضوع بیخبرند، توجهی کند.
سر حلقه سودا زدگانم من مسکینمشکین گره زلف تو تا مسکن جان شد
هوش مصنوعی: من، در میان جمع عاشقان زخم خورده و دلباختگان، به مانند یک انسان زبون و بیپناه به سر میبرم. گرهی زلف تو برای من آرامش جان و روانم را فراهم کرده است.
قاسم دل و دین خواست که در راه تو بازداز بخت نکو عاقبت الامر همان شد
هوش مصنوعی: قاسم دل و ایمان خود را برای تو فدا کرد و از سرنوشت خوب فاصله گرفت، اما در نهایت همان طور که پیشبینی میشد، پایان کار به همین شکل شد.