شمارهٔ ۳۲۷ - قاسم انوار

مقام ما بسر کوی یار خواهد بودکه بر بهشت برین اختیار خواهد بود

بهر کجا که نشینم دمی، ز فرقت توزخون دیده و دل لاله زار خواهد بود

دلم زدست شد، ای دوست، دستگیری کنکه در هوای تو زار و نزار خواهد بود

مرا بهیچ کس امید نیست در دو جهانولی بلطف تو امیدوار خواهد بود

بداراگر برسی، خوش سلیم باش و مپرسچه جای دار؟ که دارالعیار خواهد بود

ترا که منکر عشقی و عاشقان، شک نیستکه جایگاه تو دارالبوار خواهد بود

بیا و قاسم، از ین ملکت جهان بگذرکه دار ملک جهان بی مدار خواهد بود