شمارهٔ ۳۳۰
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و دلدادگی شاعر به معشوق می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که در روز قیامت، قدرت و زیبایی معشوق تمام توجه‌ها را به خود جلب کرده و او را حجت جان خود می‌داند. با وجود مشکلات و ناملایمات، عشق او به معشوق بر تمام سختی‌ها غلبه دارد و در نهایت، همه چیز به او مربوط می‌شود. شاعر اشاره می‌کند که در ارتباط با معشوق، هیچ دروغ و ریا ممکن نیست؛ زیرا حقیقت عشق در وجود او نهفته است.
بعد ازین دلبر ما عربده جو خواهد بودهمه از همه رو، روی بدو خواهد بود
هوش مصنوعی: پس از این، محبوب ما به دنبال جنجال و هیاهو خواهد بود و همه مردم از هر سمت و سو به او توجه خواهند کرد.
در قیامت که ز جانها همه برهان طلبندحجت جان من آن روی نکو خواهد بود
هوش مصنوعی: در روز قیامت که همه افراد برای نجات جانشان تلاش میکنند، دلیل نجات من آن چهره زیبا خواهد بود.
چه کند خاطر من؟ صبر و تحمل داردتا ترا جور و جفا عادت و خو خواهد بود
هوش مصنوعی: دل من چه احساسی دارد؟ تحمل و صبرش به قدری است که دیگر تحمل بدیها و بیرحمیهای تو برایش عادی خواهد شد.
تو ازین توبه شکن صورت تقوی مطلبصورت توبه ما سنگ و سبو خواهد بود
هوش مصنوعی: تو از این توبهی شکنی ظاهری به دنبال ظاهری از تقوی هستی، اما واقعیت این است که توبه واقعی ما مثل سنگ و سبو خواهد بود.
اول و آخر جانها همه او آمد و بساول او بود و بآخر همه او خواهد بود
هوش مصنوعی: تمامی جانها از او آغاز میشوند و به او ختم میشوند. او نخستین بوده و در نهایت هم فقط اوست که باقی میماند.
سر «احببت فاعرف » چو شنیدی خوش باشکه میان تو و او یک سر مو خواهد بود
هوش مصنوعی: اگر شنیدی که میگویند «دوست بدار و بشناس»، خوشحال باش، چرا که فاصلهای که بین تو و او خواهد بود، بسیار کم و ناچیز است.
پیش قاسم سخن روی و ریا ممکن نیستهر چه باشد سخن روی برو خواهد بود
هوش مصنوعی: در محضر قاسم، نمیتوان با تزویر و ظاهرسازی صحبت کرد؛ هر چه میگوییم، باید از دل باشد و واقعی.