شمارهٔ ۳۴۳
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حال و هوای عاشقانه و شور و شوق در میان خرابات (محل شراب‌خواری) می‌پردازد. شاعر از شنیدن صدای مستان و وزش باد سحرگاهی که دلش را زنده کرده صحبت می‌کند. او به شوق درمی‌آید و آرزو می‌کند که به کعبه عشق، یعنی معشوق، برسد. احساس تسلیم و رضایت در برابر معشوق در اشعار به وضوح حس می‌شود. شاعر بیان می‌کند که در فراق یار، بیمار است و شفا را فقط در نزد او می‌بیند. همچنین به طالع و بخت بد خود اشاره کرده و می‌گوید که همه بلاها بر دوش اوست و نهایتاً، تاکید می‌کند که هر چه پیش آید، از سوی خداوند است.
بانگ مستان خرابات فنا می آیدراست بشنو،ز سر صدق صفا می آید
هوش مصنوعی: صدای شاد و سرور از میخانهای که به فنا میانجامد به گوش میرسد. این صدا را با آهنگی راستین و از روی صفا بشنو.
دل ما زنده شد از نکهت باد سحریبوی یوسف زدم باد صبامی آید
هوش مصنوعی: دل ما با نسیم دلپذیر صبحگاهی زنده و شاداب شد و بوی خوش یوسف به مشامم رسید که باد صبحگاهی آن را به ارمغان آورد.
روی بر خاک نهم، جامه درانم از شوقآن زمان کان شه بی روی و ریا می آید
هوش مصنوعی: من بر خاک میافتم و لباس خود را از شوق در میآورم، زمانی که آن پادشاه بدون نقاب و ریا به سراغم میآید.
هرکسی بر سر کوی تو زمستی آیندجان ما از سر تسلیم و رضا می آید
هوش مصنوعی: هر کسی که به محله تو بیاید، جان ما به خاطر تسلیم و رضا در برابر تو، حاضر می‌شود.
دید بیمار فراقیم و شفا می طلبیمبر سر آن یار گرامی بشفا می آید
هوش مصنوعی: بیمار دوری از محبوب هستیم و برای درمان به یاری او نیاز داریم، زیرا با حضور او، بهبودی و درمان به دست میآید.
یار با این دل شوریده چه طالع داردکه بلاها همه بر جانب ما می آید؟
هوش مصنوعی: یار، با وجود این دل آزرده، چه سرنوشتی خواهد داشت که همه سختیها و مشکلات به سمت ما میآید؟
هله!ای قاسم بیدل،ببلا تن در دههر چه آید همه از پیش خدا می آید
هوش مصنوعی: اوه! قاسم بیدل، مواظب باش که به هر چیزی که دچار میشوی، همه از طرف خداوند مقدر شده است.