شمارهٔ ۳۶۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به احساسات عمیق عاشقانه و دلبستگی به یار دلبر خود اشاره می‌کند. او زندگی خود را بین بام و در تقسیم کرده و دلش به خرابات وابسته است. شاعر درباره‌ی زیبایی و عطر زلف یار صحبت می‌کند و به شجاعت در عاشقانه زنده بودن اشاره می‌کند. او خود را غلام یار می‌داند و به اهمیت عشق و دوستی در زندگی تأکید دارد. همچنین اشاره می‌کند که اگر کسی در عشق واقعا صادق باشد، همدمش باید نیز عاشق باشد. در نهایت، او عشق را موضوعی عمیق و دردناک می‌داند که به جان انسان می‌زند.
گدایی می کنم زان یار دلبرگهی بر بام باشم، گاه بر در
هوش مصنوعی: به خاطر آن دوست محبوب، گاهی درخواست کمک میکنم. گاهی روی بام او میروم و گاهی هم در کنار در منتظر میمانم.
مرا دل با خراباتست دایمچه گویم قصه محراب و منبر؟
هوش مصنوعی: دل من همیشه در خود خرابیها و نابسامانیهاست. چه سخنی میتوانم درباره‌ی مکانهای مذهبی و اصول دینی بگویم در حالی که حال و روزم اینگونه است؟
نسیم زلف مشکین تو سازددماغ جان مشتاقان معطر
هوش مصنوعی: باد ملایم عطری را از گیسوان مشکی تو به مشام جان شیفتگان میرساند.
اگر حلاج وار از سر نترسیتو هم منصور باشی، هم مظفر
هوش مصنوعی: اگر مانند حلاج از ترس بگذری، میتوانی هم به مقام منصور دست یابی و هم پیروزی را تجربه کنی.
غلام حضرت یارم، که باشدغلام رای او خورشید انوار
هوش مصنوعی: من خدمتگزار آن محبوب هستم که هیچکس نمیتواند بر نظر و خواستهاش تسلط داشته باشد، زیرا او مانند خورشیدی است که نورش بر همهچیز میتابد.
قلندر باش، اگر همراه عشقیقلندر را حریفش هم قلندر
هوش مصنوعی: به معنای این است که اگر در مسیر عشق هستی، باید مانند یک قلندر (انسانی آزاد و رها) زندگی کنی. اگر از زندگی و عشق چنین روحی برخوردار باشی، حتی اگر کسی دیگری هم در کنارت باشد، او نیز باید دارای همان روح و ویژگیهای قلندری باشد تا بتوانید به خوبی با هم همراهی کنید.
حدیث عشق گوید جان قاسمدر آن وقتی که جان آید بخنجر
هوش مصنوعی: در آن زمانی که جان قاسم با درد و رنج رو به رو میشود، داستان عشق را روایت می‌کند.