شمارهٔ ۳۶۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با احساساتی عمیق از عشق و درد ناشی از آن حرف می‌زند. او به دل بیچاره‌اش گوشزد می‌کند که در این مشکلات به یار محبوب توجه کند و به غفلت خود از او اشاره می‌کند. شاعر به شنونده یادآوری می‌کند که هیچ کس نمی‌تواند از تیغ اجل گریخت، بنابراین باید دل را به عشق سپرد و از غم‌های روزگار رهایی جست. در نهایت، او بر صبر و استقامت در برابر دردها تأکید می‌کند و توصیه می‌کند که دل و جان را به معشوق بسپارد.
جام جمست این دل بیچاره، گوش دارتا در کشم بگوش تو این در شاهوار
هوش مصنوعی: دل بیچارهام همچون جام جمی است که رازهای زیادی در خود دارد، گوش کن تا من این رازها را به تو منتقل کنم و به تو بگویم اینها چه ارزشمند و زیبا هستند.
یعنی مدار خسته دل عاشقان مستمن زار و تن نزار و دل ناتوان نزار
هوش مصنوعی: یعنی دلهای عاشق و خستهام از درد و رنجی که دارند، به شدت غمگین و نزار هستند و به حال ناتوانی دچارند.
آن یار حاضرست، نمی بینیش چرا؟ای جان غم رسیده خرابی و شرمسار
هوش مصنوعی: دوست تو در کنارت هست، ولی چرا او را نمیبینی؟ ای جان، غم به تو رسیده و وضعیت تو خراب و شرمنده است.
جان تو غافلست ز محبوب لم یزلبر جان غافلانه خود ماتمی بدار
هوش مصنوعی: شما از وجود محبوب بیپایان غافل هستید، پس بر جان خود که به این بیخبری گرفتار است، سوگواری کنید.
آهن دلی مکن، چو سپر، زانکه در جهانکس را بجان ز تیغ اجل نیست زینهار
هوش مصنوعی: دل خود را مانند سپر محکم مکن، زیرا در این دنیا هیچکس از تیغ مرگ در امان نیست. پس هوشیار باش.
خواهی که جانت از غم ایام وارهدزاهد ز در برون کن و شاهد ز در بر آر
هوش مصنوعی: اگر میخواهی که جانت از درد و غم روزگار رهایی یابد، باید از زهد و ریاضت دوری کنی و به جای آن از زیباییها و لذتهای زندگی بهرهمند شوی.
قاسم، صبور باش درین درد سوزناکاز غیر در گذر، دل و جان را بدو سپار
هوش مصنوعی: قاسم، در این درد شدید و سوزناک صبور باش. از دیگران بگذر و دل و جانت را به او بسپار.