شمارهٔ ۴۸۳
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و خصوصیات دل‌نشین محبوب اشاره دارد. شاعر از زیبایی‌های قومی و جذابیت‌های خاص توصیف می‌کند و می‌گوید که هر چه بر روی زیبایی و لطف او بگوید، باز هم کم است. او به ستایش و گواهی خلق دو عالم درباره‌ی یکتایی محبوب می‌پردازد و او را درختی در باغ جان می‌داند. شاعر همچنین محبوب را همچون دریایی بزرگ توصیف کرده و احساسات عمیق و شوقی که در دل نسبت به او وجود دارد را بیان می‌کند. در نهایت، او محبوب را به خورشیدی می‌سازد که جان او را در ظلمتش روشن می‌کند.
عجب رعنا و زیبایی، چه گویم؟عجایب ترک یغمایی چه گویم؟
هوش مصنوعی: چقدر زیبا و دلربا است، چه بگویم؟ شگفتیهای زیبایی‌های ترک یغما را چگونه توصیف کنم؟
عجب حسن و عجب لطفی! عجب جان!عجب تر از عجب هایی چه گویم؟
هوش مصنوعی: چه زیبایی و چه لطفی! چه روحی! چه چیزهایی که از زیبایی بیشتر هستند را نمیدانم چگونه توصیف کنم!
ترا از حد گذشت این لطف و احساندگر در حسن و زیبایی چه گویم؟
هوش مصنوعی: این همه محبت و نیکی تو به حدی رسیده که دیگر چیزی برای گفتن در مورد زیبایی و نیکیهای تو باقی نمانده است.
گواهی میدهد خلق دو عالمکه اندر حسن یکتایی چه گویم؟
هوش مصنوعی: مردم جهان شهادت میدهند که در زیبایی یکتایی تو، چه چیزی باید بگویم؟
تو در بستان جان سرو روانینه با مایی، نه بی مایی، چه گویم؟
هوش مصنوعی: تو همچون سروی در باغ جان هستی، نه با ما هستی و نه بی ما، نمیدانم چه بگویم.
دو عالم فی المثل چون یک قصیده استتو آن شه بیت غرایی چه گویم؟
هوش مصنوعی: دو جهان در حقیقت مانند یک شعر هستند و تو همچون بهترین بیت در این شعر میدرخشی، چه بگویم در وصف تو؟
تو دریایی و من دریایی توازین دریا و دریایی چه گویم؟
هوش مصنوعی: تو همچون دریایی و من نیز دریایی. تو از این دریا هستی و دریا بودن تو چه بگویم؟
بسودای تو شد جانها سرافرازازین سودا و سودایی چه گویم؟
هوش مصنوعی: جانها به عشق تو پر از شور و شوق شدهاند، از این عشق و حالت چه بگویم؟
قرین ظلمتست این جان قاسمتو خورشید دلارایی، چه گویم؟
هوش مصنوعی: این جان تو، قاسم، در تاریکی و ظلمت قرار گرفته است، در حالی که تو همچون خورشید زیبایی و درخشش داری. چه چیزی میتوانم بگویم؟