شمارهٔ ۵۱۸
هوش مصنوعی: شاعر در این متن به زیبایی و جذابیت ساقی و مطرب اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که در حضور چنین کسانی، نگرانی از سر و سامان زندگی دیگر اهمیتی ندارد. او عاشق زیبایی و صفای معشوق است و describing می‌کند که چگونه دلش از شوق او غرق شده است. برغم همه غم‌ها و سوختن دل‌ها، شاعر از عشق و زیبایی معشوق شکرگزاری می‌کند و به جستجوی صفای حقیقی در وجود معشوق می‌پردازد. در نهایت، او به تسلیم در برابر عشق و پذیرش سرنوشت اشاره دارد و می‌گوید که هیچ درمانی برای غم عشق نیافته است.
ساقی چو تو باشی، همه جا باده پرستانمطرب چو تو باشی، چه غم از نعره مستان؟
هوش مصنوعی: اگر تو ساقی باشی، در هر جا افرادی که به می گساری عشق دارند، وجود دارند. و اگر تو نوازندهای چون مطرب باشی، پس چرا باید از صدا و فریاد میگساران نگران باشی؟
ای جان و جهان، وصف تو گفتن نتوانمزلف تو شب و روز رخت شمع شبستان
هوش مصنوعی: ای جان و جهانی که در تو هست، نمیتوانم تو را توصیف کنم. موهای تو همچون شب و روز هستند و چهرهات مانند شمعی در خانهی شب است.
در کوی غمت با سر و سامان نتوان رفتصد جان بفدای تو، چه جای سر و سامان؟
هوش مصنوعی: در کوچههای عشق تو، نمیتوان با آرامش و امنیت رفت. جانهای زیادی به پای تو فدای میشوند، پس چه نیازی به آرامش و امنیت است؟
جان طالب درد تو، زهی صفوت آدم!دل غرقه شوق تو، زهی ملک سلیمان!
هوش مصنوعی: جان عاشق تو، چه شکوهی دارد! دل من پر از عشق توست، چه قدرتی دارد!
هر چند غمت سوخت فراوان دل ما رادارد دل ازین قصه بسی شکر فراوان
هوش مصنوعی: با وجود اینکه غم تو دلی را از درد فراوان سوزانده، اما دل ما به خاطر این داستان شکرگزاری زیادی دارد.
با آنکه خدا با همه ذرات محیطستاز مشرب بوجهل مجو صفوت سلمان
هوش مصنوعی: با وجود اینکه خداوند در سراسر جهان هستی حضور دارد، اما به دنبال سخنانی در مورد شخصیت یا صفات سلمان نرو.
قاسم، سر تسلیم بنه، صید فنا باشدرمان غم عشق ندیدیم،چه درمان؟
هوش مصنوعی: قاسم، سر خود را به تسلیم فرود آور، و به مانند یک شکار در دنیای فانی باش؛ چرا که راهی برای برطرف کردن درد عشق نمیشناسیم، پس چه درمانی وجود دارد؟