شمارهٔ ۵۵۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره "جعل" و ویژگی‌های آن است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که جعل به نوعی فریب و دروغ است که در ظاهر ممکن است جذاب به نظر برسد، اما در واقعیت نادرست است. او به توصیف بوی بد سرگین و مقایسه آن با عطر گل‌ها می‌پردازد و می‌گوید که جعل در ذات خود ضال و گمراه است. او همچنین تأکید می‌کند که جعل از طبیعت واقعی انسان دور است و بهتر است که انسان در واقعیت خود باشد تا دروغین. در انتها، شاعر به ساقی می‌گوید که شراب ارغوانی را به قاسم بدهد و به نوعی به لذت‌های دنیوی اشاره می‌کند.
جعل را چند ازین تحسین و تمکین؟جعل اماره راهست و بد دین
هوش مصنوعی: چند به تحسین و تملق از دروغ و فریب بپردازیم؟ چون جعل و دروغ علامت و نشانهای از بدی و فساد دین است.
جعل را گفتم: از سرگین گذر کنبساتینست در صحن بساتین
هوش مصنوعی: من به جعل گفتم: از لجن عبور کن، در باغها زندگی و زیبایی در انتظار توست.
جعل گفتا که: چون سرگین ببویممرا خوشتر ز تشمیم ریاحین
هوش مصنوعی: جعل گفت: برای من بوی سرگین از عطر گل‌ها خوشتر است.
چنانم بوی سرگین تازه داردکه شبنم در سحر بر برگ نسرین
هوش مصنوعی: من بوی تازهی سرگین را دارم، مانند شبنمی که در سحرگاه بر روی برگ گل نسرین نشسته است.
جعل خود راست می گوید، چه گویم؟که خود اصلش ز سرگینست و چامین
هوش مصنوعی: من چه بگویم وقتی که حقیقت خودش را بیان می‌کند؟ در حالی که منبع آن از همان مادهای است که از زباله و خاک بهوجود آمده است.
جعل در اصل خودضالست اماندارد آدمی این رسم و آیین
هوش مصنوعی: جعل به معنای ساختگی و غیرواقعی بودن در ذات خود نادرست و گمراهکننده است، اما انسان به طور طبیعی این رفتار و شیوه را در پیش میگیرد.
جعل گر آدمی بودی نبودیز طبع خویشتن در سجن سجین
هوش مصنوعی: اگر انسان سازندهای بودی، هرگز در دامان طبیعت خود گرفتار نمیشدی.
جعل در اصل ذاتش کور بهترکه کوری بهتر است از چشم کژبین
هوش مصنوعی: بهتر است که انسان کور باشد تا اینکه دیدش نادرست و کج باشد. در واقع، نادانی و عدم بینایی بهتر از این است که انسان با نگاهی نادرست به جهان اطرافش ببیند.
ریز، ای ساقی جان، بهر قاسمشراب ارغوان در جام زرین
هوش مصنوعی: ای ساقی عزیز، برای قاسم شراب ارغوانی را در جام طلایی بریز.