شمارهٔ ۵۹۷
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذبه معشوق می‌پردازد. شاعر احساسات عمیقش را نسبت به معشوق ابراز کرده و به تأثیرات زیبایی او بر دل و جان انسان‌ها اشاره می‌کند. زلف‌های معشوق، داغ‌هایی را بر دل‌های عاشقان گذاشته و زیبایی چشم‌های او نوربخش خیال‌هاست. همچنین، شاعر از شیرینی کلام معشوق و تأثیر آن بر زندگی جان‌ها صحبت می‌کند. در نهایت، شاعر فریاد عشق و دلتنگی‌اش را از عمق دل بیان می‌کند و به آیین و روش‌های عاشقانه اشاره می‌کند.
تا گرد ماه، سنبل مشکین نهاده‌ایبس داغ‌ها که بر دل مسکین نهاده‌ای
هوش مصنوعی: تا دور ماه، گل سنبل مشکی گذاشتهای، و چه دردهای زیادی به دل بیزار من وارد کردهای.
بر عارض تو زلف سمن سا چه حکمت است؟یعنی به‌جنب فاتحه آمین نهاده‌ای
هوش مصنوعی: بر روی چهره تو، زلف‌های خوشبو چه راز و رمزی دارد؟ یعنی چه زیبا و با دقت، دعای خیر را به پایان رساندهای.
از بهر غارت دل و دین شکستگانبر سیم تر کلاله زرین نهاده‌ای
هوش مصنوعی: برای تسخیر دل و دیانت کسانی که در سختی و شکست هستند، تو بر روی نخی از طلا تزیینی قرار دادهای.
کحلی‌ست نوربخش خیال جمال تودر پرده‌های چشم خدا‌بین نهاده‌ای
هوش مصنوعی: چشم تو همچون چراغی نورانی باعث روشنایی خیال و زیبایی تو شده که در پرده‌های افکار و دیدگاههایت نقش بسته است.
جان‌ها حیات یافت ز حسن کلام تودر زیر لب چه شیوه شیرین نهاده‌ای
هوش مصنوعی: روحها به زندگی افتادهاند به خاطر زیبایی سخن تو، و در زیر لب، چه طرز شیرینی را ارائه کردهای.
آن جان نازنین تو بر روی دل‌فروزطغرای مشک بر گل و نسرین نهاده‌ای
هوش مصنوعی: تو آن جان عزیزت را بر روی نشانه زیبای طغرای مشکی قرار دادهای، که بر روی گل و نسرین جلوهگری می‌کند.
فریاد جان قاسمی از آسمان گذشتزین جورها که پیشه و آیین نهاده‌ای
هوش مصنوعی: فریاد و درخواست کمک قاسمی از آسمان شنیده شد، به خاطر رفتارهایی که پیش گرفتهای و راههایی که برای خود انتخاب کردهای.