شمارهٔ ۶۴۶
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و longing (اشتیاق) نسبت به معشوق می‌پردازد. شاعر از آتش عشق خود سخن می‌گوید که در جان او شعله‌ور است و این احساس درد و اندوهی را به همراه دارد. او می‌خواهد در غم معشوق گریه کند و از درد عشقش بی‌تابی کند. شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که هر کسی در دنیا مقام و مالی دارد، اما او تنها به عشق معشوق فکر می‌کند.
او همچنین بیان می‌کند که اگر به معشوق نگاه کند، نمی‌تواند خود را از زیبایی او محروم کند. حتی اگر گروهی از زیبایی معشوق بی‌خبر باشند و در زشتی غرق شوند، او نگران این موضوع نیست، زیرا در عشق او عذابی یافته است که بدترین عذاب‌هاست. اگر حتی در جهنم هم نوری از جمال معشوق بتابد، آن جهنم به بهشت تبدیل می‌شود. در پایان، شاعر به حال دل قاسم اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر عشق او از دل قاسم برود، فریاد او بلند خواهد شد.
به طور کلی، شعر بیانگر تشویش، عشق عمیق و تأثیر زیبایی معشوق بر زندگی شاعر است.
ای آتش سودای تو در جان جهانیوی از تو بهر گوشه خروشی و فغانی
هوش مصنوعی: ای آتش عشق تو در دل جهانی، تو برای گوشهای از این دنیا آوای شوق و نالهای داری.
از درد تو خواهم که دمی زار بگریمگر زانکه بجانم دهد این آتش امانی
هوش مصنوعی: از شدت درد تو، میخواهم که مدت کوتاهی زار زار گریه کنم، چرا که این آتش درونم اگرچه سوزان است، اما به من اجازه میدهد تا ادامه بدهم.
هر کس بجهان مرتبه ای دارد و مالیماییم و هوای تو و سودا زده جانی
هوش مصنوعی: هر کسی در این دنیا جایگاه و مقام خاصی دارد، ما هم مانند دیگران تحت تأثیر عشق و خواستههای تو هستیم و به خاطر این عشق دچار تلاطم و شیدایی شدهایم.
منعم مکن ار بنگرمت، زانکه نشایدزان حسن دل افروز تو منع نگرانی
هوش مصنوعی: اگر به تو بنگرم و از حسنت بهره بگیرم، لطفاً مرا از دیدن زیباییات محروم نکن، زیرا زیبایی تو باعث آرامش دل من است و نمیتوانم از آن دوری گزینم.
گر بی تو زیانند گروهی و نداننددر مذهب ما بدتر ازین نیست زیانی
هوش مصنوعی: اگر گروهی بدون تو خسارت ببینند و نتوانند درک کنند، در دین ما هیچ زیانی بدتر از این نیست که این آسیب را ندانند.
در دوزخ اگر پرتوی از حسن تو تابددوزخ شود از پرتو حسن تو جنانی
هوش مصنوعی: اگر در دوزخ حتی یک پرتو از زیبایی تو بتابد، دوزخ نیز با آن نور، بهشتی می‌شود.
گر خوان غمت فوت شود از دل قاسمفریاد بر آرد که: دو صد کاسه بنانی!
هوش مصنوعی: اگر یاد تو از دل قاسم برود، او به شدت فریاد خواهد زد که به من دوصد کاسه بنوشانید!