شمارهٔ ۶۵۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف محبوب می‌پردازد و او را مرهم دل‌ها، آرامش‌دهنده، و داروی دردهای عاشقان معرفی می‌کند. شاعر از کمال زیبایی محبوب با همه‌ی زبان‌ها سخن می‌گوید و می‌افزاید که هنگام روی‌کردن محبوب به جمال خود، عقل و دل انسان‌ها در حیرت و شگفتی فرو می‌روند. همچنین، او به گوش‌نوازی کلام محبوب اشاره کرده و بیان می‌کند که لبخند او به دلش آسیب زده و احساساتی متناقض در او ایجاد کرده است. شاعر در نهایت از عشق و فدای جان و دل خود به محبوب صحبت می‌کند و او را نور مجلس و روشنی بخش زندگی توصیف می‌کند.
تو مرهم دل ریشی و راحت جانیدوای درد دل بیدلان نکو دانی
هوش مصنوعی: تو تسکیندهنده دلهای شکستهای و آرامشبخش جانها، تو داروی درد دلهای پریشان را به خوبی میشناسی.
کمال حسن ترا گر بصد زبان گویمبحسن و لطف و ملاحت هزار چندانی
هوش مصنوعی: زیبایی کامل تو را اگر با صد زبان توصیف کنم، باز هم از لطف و ملاحت تو کم نخواهد شد و هرگز نمیتوانم زیباییات را به درستی بیان کنم.
در آن زمان که براندازی از جمال نقابنصیب جان و خرد حیرتست و حیرانی
هوش مصنوعی: در زمانی که زیبایی و ظاهر شگفتانگیز، روح و عقل را به حیرت و بیخبری میکشاند.
بگوش جمله جهان ذکر خویشتن شنویبصد هزار زبان مدح خویشتن خوانی
هوش مصنوعی: به گوش تمام مردم جهان، یاد خودت را بشنو و با صدها زبان، ستایش خود را بخوان.
تبسم تو دلم را بسوخت و گریان ساختترا طراوت بادا! که نار خندانی
هوش مصنوعی: لبخند تو باعث شد که قلبم بسوزد و اشکهایم بریزد. باشد که نسیم، تو را شاداب کند، زیرا تو مانند آتش شادی هستی.
توان شنید، اگر عاشقی، بگوش روانمیان مجلس رندان خروش سبحانی
هوش مصنوعی: اگر عاشق واقعی باشی، میتوانی نغمههای زیبا و دلنواز را در جمع دوستان و رندان بشنوی و از آن لذت ببری.
هزار جان و دل قاسمی فدای تو باد!که شمع مجلس انسی و نور اعیانی
هوش مصنوعی: هزاران جان و دل من فدای تو باشد! چرا که تو روشنایی و زیبایی مجلس ها و جشن ها هستی.