تناجی
قاسم انوار

شمارهٔ ۶۵۷

جراحت دل من تازه کرد دلبر جانیکه هر جدید درو لذتیست وین تو ندانی
پس از مجاورت چاه دید یوسف کنعانبمصر عالم صورت تجلیات معانی
ترا ز ذوق ملامت خبر کجاست؟ که دایمرهین نعمت و عزت، قرین امن و امانی
سعادتی که تو داری بوصف راست نیایدحیات و صحت و عرفان، جمال و جان و جوانی
بکوش تا بشناسی کمال نعمت منعمرموز دفتر شکرش چنان بخوان که بدانی
اگر تو یوسف جان را ز حبس تن بدر آریباتفاق عزیزان، عزیز هر دو جهانی
خموش، قاسم، ازین پس بپوش حال درون راترا چه شد که همه آه و درد و سوز و فغانی؟