شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع می‌پردازد که تمام دانش و دانایی ما ناشی از خداوند است و او تنها منبع حقیقی علم و هستی است. شاعر تأکید می‌کند که ما تنها به او و هستی‌اش آگاه هستیم و از او هیچ چیز دیگری وجود ندارد که دانسته شود. در واقع، خداوند خود عین هستی است و هر گونه بحث درباره‌ی چیزهای غیر از او بی‌فایده است.
همه دان غیر خدا نیست، همه دانش ماغیر ازین نیست که : هستی همه دانیم او را
هوش مصنوعی: هیچ دانشی جز خدا نیست و تمام دانش ما در حقیقت این است که تنها اوست که همه چیز را میداند.
عین هستیست، ببینید،مگویید که : چون؟غیر او نیست، مگویید، مگویید : چرا؟
هوش مصنوعی: این جمله به ما میگوید که وجود و حقیقت در اطراف ما تنها یک چیز است و نباید تلاش کنیم که دلایل و توجیهاتی برای وجود آن بیاوریم. به جای آنکه بپرسیم "چگونه" یا "چرا"، باید واقعیت را همانطور که هست بپذیریم و ببینیم.