شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: این شعر به تمجید از شاه و مقام و موقعیت او می‌پردازد. شاعر از شاه می‌خواهد که بخاطر کرم و بزرگواری‌اش به او توجه کند و از حالت زار و نزارش که بر خاک در شاه نشسته، او را برگیرد. شاعر همچنین به دانایی و بخت خوب شاه اشاره می‌کند و از او به عنوان کسی که آزار نمی رساند، یاد می‌کند.
ای شاه جهان،از تو نیاید آزاردانا دل و عالمی و بختت بیدار
هوش مصنوعی: ای شاه جهان، از تو نخواهند آسیبی دانای دل و عالمی، و بخت تو در حال بیداری است.
بر خاک درت فتاده ام زار و نزاراز روی کرم ز روی خاکم بردار
هوش مصنوعی: من در خاک درت افتادهام و با حالتی اندوهناک و درمانده از تو میخواهم که با لطف و مهربانیات، مرا از این حال رهایی ببخش و از روی زمین بلندم کن.