شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به سفر از دنیای فانی و مادی به دنیای جاودان و معنوی اشاره میکند. او از دنیای جسم و تن خود بیزار شده و به دنبال دنیای روحانی و جاودانی است. این اشاره به گذر از زندگی مادی به زندگی معنوی را به خوبی منتقل میکند.
بودیم درین عالم فانی رفتیمزین ملک بملک جاودانی رفتیم
هوش مصنوعی: ما در این دنیای فانی زندگی کردیم و بعد از آن به جهانی جاودانه و ماندگار منتقل شدیم.
گشتیم ز ملکت تن خود بیزاراز ملکت تن بملک جانی رفتیم
هوش مصنوعی: ما از زندگی جسمانی خود خسته و بیزار شدهایم و به دنیای روحانی و جانانی روی آوردهایم.