بخش ۱۷ - در معرفت امل
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از لطف و نعمت‌های خداوند سخن می‌گوید و می‌گوید که هر صفت و ویژگی او مانند گوی‌هایی در یک چوگان است. همچنین بیان می‌کند که هر کدام از این صفات به گونه‌ای گردان و متغیر هستند، اما حرکت و چرخش آن‌ها مربوط به میدان زندگی و سرنوشت انسان است. به‌طور کلی، شاعر به قدرت و تقدیر الهی اشاره دارد که همواره در زندگی انسان موثر است.
کرده است از لطف خود یزدان ماهر صفت چون گوی در چوگان ما
هوش مصنوعی: خداوند با مهربانی خویش، هر صفت و ویژگی را مانند گوی در بازی چوگان به ما بخشیده است.
همچو گویی هر صفت گردان بودلیک گردش در خور میدان بود
هوش مصنوعی: شبیه به این است که هر صفتی مانند یک چرخش است، اما آن چرخش باید در سطح میدان مناسب خود باشد.
قدرتش چوگان و میدانش املاین چنین رفتست تقدیر ازل
هوش مصنوعی: قدرت او مانند چوگان در میدان بازی است و سرنوشت او به گونه‌ای رقم خورده که از ابتدا چنین بوده است.