قصیدهٔ شمارهٔ ۸۳
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به توصیف حالاتی می‌پردازد که مردمی بی‌ارزش مانند گربه‌های گرسنه با ناله و زاری و گاهاً با هوشمندی خود را نشان می‌دهند. آن‌ها تلاش می‌کنند که از دیگران چیزی دریافت کنند، به ویژه زمانی که نزدیکان مهربانشان به کمکشان نمی‌آیند. زمانی که این افراد به قدرت و امکانات بیشتری دست یابند، به شدت خود را نشان می‌دهند و اگر به آن‌ها نگریسته شود، مانند شیر غران می‌شوند.
مردم سفله به سان گرسنه گربهگاه بنالد به زار و گاه بخرد
هوش مصنوعی: مردم پایینرده مانند گربه‌های گرسنه، گاهی ناله و زاری می‌کنند و گاهی هم در برابر مشکلات با هوش و زیرکی رفتار می‌کنند.
تاش همی خوار داری و ندهی چیزاز تو چو فرزند مهربانت نبرد
هوش مصنوعی: هر چه هم که تو را خوار و بی‌ارزش بشمارد و چیزی به تو ندهد، مانند فرزندی مهربان نیست که از تو چیزی نگیرد.
راست چو چیزی به دست کرد و قوی گشتگر تو بدو بنگری چو شیر بغرد
هوش مصنوعی: اگر کسی در تلاش و کوشش به موفقیت برسد و از قدرت و توانمندی برخوردار شود، وقتی به او نگاه کنی، مانند شیر سرزنده و پرقدرت خواهد بود.