قصیدهٔ شمارهٔ ۹۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تلاش انسان در فرآیند زندگی و مرگ اشاره می‌کند. بیان می‌کند که چگونه انسان می‌تواند از خاک و آب به زندگی دوباره دست یابد. زندگی و مرگ به‌عنوان دو مرحله از یک چرخه طبیعی معرفی می‌شوند؛ روح انسان می‌تواند به عروج برسد، در حالی که جسم او در زمین قرار می‌گیرد. در نهایت، پاکی و ناپاکی نیز به نوعی همیشه در حال تغییرند و در این چرخه وجود دارند.
گویمت چگونه شود زنده کو هلاک شود:آب باز آب شود خاک باز خاک شود
هوش مصنوعی: به تو میگویم چگونه ممکن است چیزی که نابود شده زنده شود؟ آب دوباره به آب تبدیل میشود و خاک دوباره به خاک برمیگردد.
جانش زی فراز شود تنش زی مغاک شودتن سوی پلید شود پاک باز پاک شود
هوش مصنوعی: روح او به ارتفاعات میرود و بدنش به عمقها میرود. جانش به عادات ناپسند تمایل مییابد، اما در نهایت پاکی خود را دوباره به دست میآورد.