قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۶ - ناصرخسرو

امتت را چون نبینی بر چه سانند؟ ای رسولبیشتر جز مر ستوران را نمانند، ای رسول

گر نگشته‌ستند فتنه بر جهان از دین حقچون جهانند و طلب گار جهانند، ای رسول؟

از قوی عهدی که کردی بر همه روز غدیرچون خر از نشتر جهانند و رمانند، ای رسول

سود دنیا را همی جویند و نندیشند هیچگرچه از دین و شریعت بر زیانند، ای رسول

چون زمان داده است تا محشر خدای ابلیس راجمله قومش بر امید آن زمانند، ای رسول

زانکه خان دوستی دیو شد دل شان همهدشمنان اهل بیت و خاندانند، ای رسول

این مسلمانان به نام، از کشتن اولاد توچون جهودان نیز پیغمبر کشانند، ای رسول

روی گرداننده از پاکیزه فرزندان توکور و گمره بر طریق این و آنند، ای رسول

بی‌گمان چون بر وصی و اولاد او دشمن شدندبر تو ای خیرالبشر پس بی گمانند، ای رسول

چون خروسان بر زدن دعوی کنند اینها ولیکوقت حجت پر کنیده ماکیانند، ای رسول

چون فقیهان خوانم اینها را، که علم فقه راجز که از بهر ریاست می‌نخوانند، ای رسول؟

بر زبان هر کو براند نام فرزندان توچون مرا از خان و مان او را برانند، ای رسول

وز طمع در جامگی و خوردن مال یتیممانده بر درگاه میر و شاه و خانند، ای رسول

هر که زیشان چیزکی پرسد ز علم فقه ازوبر امید ساخته زنبیل و خوانند ای رسول

پر لجاجند از مذاهب تا چو آید میزبانبر طریق و مذهب این میزبانند، ای رسول

چشم دل در پیش حق می‌باز نتوانند کردوز جهالت جان به باطل برفشانند،ای رسول

آز آن فرعون دورت جاودان آورد خلقامت فرعون دور و جاودانند، ای رسول

جاودان را امتند و نیستند آگاه ازانجادوان اندر عذاب جاودانند، ای رسول

از مصیبت‌های فرزندان تو چون بشنوندزان شنودن بخت بد را شادمانند، ای رسول

دوستان خاندان اندر میان دشمنانهمچو میوهٔ خوش به برگ اندر نهانند،ای رسول

عهد فرزندانت را تعویذ گردن کرده‌اندتا بدان ز ابلیس دور اندر امانند، ای رسول

مؤمنان چون تشنگانند و امامان زمانابر رحمت را بر ایشان آسمانند، ای رسول

رحمت ایزد توی بر خلق و، فرزندان توهمچو تو بر ما رحیم و مهربانند، ای رسول

دوستان اهل بیت تو به نور علمشان،چون به قیمت زر، به حکمت داستانند،ای رسول

چون وصی را رد کرده‌ستند امت بیشتراز پس بهمان و شاگرد فلانند، ای رسول؟

جز که ما را نیست معلوم این که فرزندان توخازن علمند و گنجور قرانند، ای رسول

جز که شیعت کس نمی‌گوید رحیق و سلسبیلناصبی یکسر همه جویای نانند، ای رسول

فتنه گشتستند بر الفاظ بی معنی همهنیستند اینها قرآن خوان، طوطیانند، ای رسول

لفظ بی‌معنی چه باشد؟ شخص بی‌جان از قیاساهل بیتت شخص دین را پاک جانند، ای رسول

خلق را از بهر معنی قران باید اماماین امامان مزور بی‌بیانند، ای رسول

این امامان سوی اهل حکمت از بی‌حاصلیهمچنان کاندر بیابان نردبانند، ای رسول

شاعیان مر ناصبی را در سؤال مشکلاتراست همچون در نواله استخوانند، ای رسول

شیعت حق را امامان زمان اهل بیتاز پی ابلیس دور اندر امانند، ای رسول

دل گران دارند شیعت بر سبکساران خلقرایگان این ناکسان را بر کران‌اند، ای رسول

چون به مشکل‌های تاویلی بگیرم راهشانجز بسوی زشت گفتن ره ندانند، ای رسول

چون نگشتند از طریق بهتری این امتتبد سگال و بد فعال و بد نشانند، ای رسول

در میان خلق دین حق نمانده‌ستی ولیکاهل بیت و مؤمنان اندر میانند، ای رسول

ار تو مردم بودیی و امروز امت مردمندپس نپندارم که اینها مردمانند، ای رسول