بخش ۵۳ - داستان سید انبیاء ص با کودکان عرب
هوش مصنوعی: در این شعر، گروهی از صحابه در مسجد انتظار ورود پیامبری بزرگ را می‌کشند. در حین این انتظار، کودکان به بازی مشغولند و پیامبر (شاه عالم) در میان آن‌ها به اسیری درآمده است. بلال، مؤذن، اطراف را جستجو می‌کند و در نهایت از وضعیت پیامبر و تعامل او با کودکان ناراحت می‌شود. او به کودکان می‌گوید که برای آنان آدابی لازم نیست و کودکان در مورد امتحانات خداوند گله‌مندند. آنان از سختی‌ها و آزمایش‌های زندگی شکایت دارند و به ناتوانی انسان‌ها در برابر امتحانات اشاره می‌کنند. در نهایت، شاعر با ابراز ناتوانی انسان‌ها، بر ضرورت شادی و امید تأکید دارد و بر بلای دنیا و دین می‌افزاید.
این صحابه جملگی در مسجدندانتظار شاه عالم می‌کشند
هوش مصنوعی: این افراد همگی در مسجد جمع شدهاند و منتظر هستند تا پادشاه جهان بیاید.
در کشاکش شاه با آن کودکانزودتر بفریبشان از گردکان
هوش مصنوعی: در میان جنگ و دعوای شاه با آن کودکان، بهتر است که آن‌ها را زودتر با فریب و ترفند تحت تأثیر قرار دهی تا از دور گردون دور شوند.
ای بلال آخر شه دوران کجاستجسمهای مُرده‌مان را جان کجاست
هوش مصنوعی: ای بلال، آخرین پیامبر کجاست؟ جان انسان‌ها در کجا قرار دارد؟
ای مؤذن وقت ما بیگاه شدآه ما بی روی او تا ماه شد
هوش مصنوعی: ای مؤذن، زمان ما خیلی دیر شده است. آه ما بیدیدار او، تا به حال مانند ماه تابان باقی مانده است.
ای مؤذن خیز و آن شه را بجویحال ما را سر به سر با او بگوی
هوش مصنوعی: ای مؤذن، بیدار شو و در جستجوی آن پادشاه باش؛ حال ما را به طور کامل با او در میان بگذار.
چونکه از مسجد برون آمد بلالدر تفحص زان خدیو بی همال
هوش مصنوعی: وقتی بلال از مسجد خارج شد، به دنبال آن خداوند بینظیر و فوقالعادهاش میگشت.
دید آن شه را اسیر کودکانکودکان بگرفته او را در میان
هوش مصنوعی: آن پادشاه را دید که توسط کودکان در دست گرفته شده و در میان آن‌ها محاصره شده است.
ذره‌ها بگرفته دور آفتابشاهبازی گشته محصور ذباب
هوش مصنوعی: ذرات کوچک گرد آفتاب جمع شدهاند و مانند پرندهای به دلیل وجود مگسها، به دام افتادهاند.
چون بلال این دید از روی غضبرفت سوی کودکان بی ادب
هوش مصنوعی: وقتی بلال این موضوع را دید، به خاطر عصبانیت به سمت بچههای ناپخته و بیادب رفت.
گفت پیغمبر که خیر است ای بلالاز چه گشتی تو چنین آشفته حال
هوش مصنوعی: پیامبر به بلال گفت: «چرا اینقدر نگران و آشفتهای؟»
کودکند آدابی از ایشان مخواهنزد دانا نیست بر کودک گناه
هوش مصنوعی: از بچهها انتظارات زیادی نداشته باش، چون آن‌ها هنوز یاد نگرفتهاند. در نظر دانایان، کودک هنوز گناهی ندارد.
نی قلم بر نامشان گشته رواننی خدا از کودکان جست امتحان
هوش مصنوعی: قلم برای نوشتن درباره آن‌ها به آرامی حرکت می‌کند و خداوند در میان کودکان در حال آزمایش و امتحان است.
ای خدا زین امتحانها داد دادخاک ما را امتحان بر باد داد
هوش مصنوعی: ای خدا، از این آزمایشها و امتحانها، سرنوشت ما را به باد دادهای.
ای خدا ای صد فغان از امتحاناستخوانم سوخت مغز استخوان
هوش مصنوعی: ای خدا، فریاد و ناله من بیپایان است، از شدت امتحان و فشارهای زندگی به شدت آسیب دیدهام و تمام وجودم در حال نابودی است.
آسمانها ز امتحان بگریختندجمله در دامان عجز آویختند
هوش مصنوعی: آسمانها از امتحان و آزمایش فرار کردند و همه به دامان ناتوانی پناه بردند.
کوها هم آهها افراشتندناله ها از سینه‌ها برداشتند
هوش مصنوعی: کوهها نیز نالههایی سر میدهند و آواهای اندوه از دلهای مردم بلند می‌شود.
کی خدا ما از کجا و امتحانزین امانت الامان و الامان
هوش مصنوعی: خداوند میداند ما از کجا آمدهایم و این آزمایش از ما در مورد این امانت و حفظ آن چگونه است.
این من مسکین که خاکم بر دهانتن نهادم زیر این بار گران
هوش مصنوعی: این من ناتوان هستم که زیر بار سنگینی که بر دوش دارم، مانند خاک بر دهانم نشستهام.
شاد زی ای کوه و خرم ای زمینبر تو ای گردون هزاران آفرین
هوش مصنوعی: ای کوه، شاد و خوشحال باش و ای زمین، خوشبختی بر تو. ای آسمان، هزاران بار بر تو درود میفرستم.
از خود این بار گران انداختندخویش را زین لجه فارغ ساختند
هوش مصنوعی: از خود این بار سنگین را کنار گذاشتند و خود را از این دریا رها کردند.
شاد و خرم این زمان جولان کنیدخنده بر ما ناخردمندان کنید
هوش مصنوعی: این زمان خوشحال و شاداب باشید و خود را به نمایش بگذارید، در حالی که بر ما نادانان میخندید.
الغرض گفت آن شه دنیا و دینکای بلال ای بر تو بادا آفرین
هوش مصنوعی: بسط سخن این است که آن پادشاه عالم و دین، به شخصی می‌گوید: ای بلا، بر تو درود و محبت باد.