بخش ۵۹ - حکایت عارفی که شب به گدایی رفت

هوش مصنوعی: در یک شهر مردی خداشناس و وارسته بود که از دنیا و اهل آن بریده و به بندگی خدا مشغول شده بود. او روزها به عبادت می‌پرداخت و شب‌ها در قیام و دعا بود. روزی‌اش به طور معجزه‌آسا از غیب می‌رسید و نیاز به تلاش نداشت. او در حالی که از زحمت و دردسر آزاد بود، غذاهای خوشمزه‌ای در مطبخ خود داشت که از دست قدسیان به او می‌رسید. اما یک شب، به‌دلیل امتحانی از جانب خدا، آن روزی به او نرسید. این امتحان باعث شد که او به tremble بیفتد و بی‌سروسامانی او را در بر گرفت. امتحان‌هایی که دیگر عابدین همچون بلعام و برصیص نیز به خاطر آن‌ها هلاک شدند. در انتها، شاعر به خدا پناه می‌برد و از او می‌خواهد از امتحان‌های دشوار نجاتش بدهد.