بخش ۱۸۱ - آمدن ملائکه سموات به یاری خلیل الرحمن
هوش مصنوعی: در این متن، تعدادی از موجودات قدسی به خطابی گوش می‌دهند و پس از آن به سوی زمین می‌روند. هر یک از آنها به فکر دفاع از ابراهیم خلیل می‌افتند تا از آتش نمرودیان محافظت کنند. یکی از ملائکه (یا ملک) اعلام می‌کند که او می‌تواند باد را به فرمان خداوند کنترل کند و آتش را بر سر دشمنان بریزد.
ابراهیم به ملک می‌گوید که او و قومش باید با هم به خداوند توکل کنند و با آتش و آب یکسان برخورد کنند. او اعتماد به نفس دارد که آب و آتش برای او تفاوتی ندارند و آماده است که در راه خدا قربانی شود.
این متن به نوعی تجلی ایمان و اعتقاد به قدرت الهی و اتحاد در برابر ظلم و فساد است که ابراهیم و موجودات قدسی نشان می‌دهند. در نهایت، ملائکه دیگر نیز به او پیوسته و اوج معنویت و شناخت عمیق از خداوند را نمایان می‌سازند.
چون شنیدند این خطاب آن قدسیاناز سما کردند رو در خاکدان
هوش مصنوعی: وقتی قدیسان این سخن را شنیدند، به خاطر عظمت آن، روی خود را به سوی خاک و زمین کردند.
جمله بگشودند از هم بال و پرجانب این دشت غبرا پی سپر
هوش مصنوعی: همه با هم از سمت آن دشت خاکی بالها و سپرهای خود را گشودند.
هر یکی جستی از آن دیگر سبقتا بپایین آمدند از نه طبق
هوش مصنوعی: هر یک از آنها برای پیروزی و برتری بر دیگری سعی کردند، تا اینکه به پایینترین سطح رسیدند و از ردههای بالا خارج شدند.
منجنیق اندر هوا برخاستهکامد اول یک ملک آراسته
هوش مصنوعی: منجنیق به آسمان پرتاب شده و در حال آمدن است، در ابتدا یک پادشاه شیک و با عظمت.
کای خلیل الله منم دارای بادحق زمام باد در دستم نهاد
هوش مصنوعی: ای ابراهیم خلیل، من هستم که مالک قدرت حق هستم و کنترل آن را در دستان خود دارم.
هم بده فرمان که گویم باد رابرکند این قوم بی بنیاد را
هوش مصنوعی: مرا دستور بده که بگویم باد، این گروه بیاساس و بیریشه را از جا برکند.
جله را بر کوه و بر صحرا زندخیمه شان بر لجه ی دریا زند
هوش مصنوعی: ساختمان بزرگ آنها در کوه و دشت برپا میشود و همچنین در کنار دریا، چادرهایشان را بر میزنند.
هم بریزد آتش سوزانشانهم به خانمان و هم بر جانشان
هوش مصنوعی: آتش سوزان آنها هم به خانهشان آسیب میزند و هم به جانشان صدمه میزند.
جسم و جانشان دود خاکستر کندسروریها را ز سرشان درکند
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که وجود و زندگی آنها به مرور زمان از بین خواهد رفت و مقام و ارجمندی آنها را از سرشان دور می‌کند. در واقع، اشاره به زوال و فنا دارد و نشان میدهد که هیچ چیز در این دنیا دائمی نیست.
هرکه بهر دیگری آتش فروختباید اول خود در آن آتش بسوخت
هوش مصنوعی: هرکس بخواهد به دیگری ضرر رساند یا برای او مشکلی ایجاد کند، ابتدا خودش باید عواقب کارش را تحمل کند و در معرض آسیب قرار گیرد.
هرکه خواهد آتشی افروختنبایدش در آتش خود سوختن
هوش مصنوعی: هرکس میخواهد آتشی روشن کند، باید ابتدا خودش در آتش آن سوختن را بپذیرد.
گفت ابراهیم او را کی ملکمکرمت کردی جزاء خیرلک
هوش مصنوعی: ابراهیم از او پرسید: "کی تو را به مقام بزرگواریت رساندی؟ این پاداش خوبی برای توست."
ما و امت را برو با هم گذاراین من و این آتش این پروردگار
هوش مصنوعی: با هم به پیش برویم و از این وجود فردی و این آتش که نمایانگر پروردگار است، عبور کنیم.
آتش اندر راه آن سلطان رادگرچه صد دریا بود باد است باد
هوش مصنوعی: هرچند که در مسیر آن پادشاه دلیر، آتش شعلهور است، اما وجود آن، مانند بادی است که از دریا عبور می‌کند.
از پی آمد آن ملک دیگر روانکای خلیل صدق و ای جان جهان
هوش مصنوعی: بسیار بعد از آن، جان دیگری در حال حرکت است، ای خلیل راستین و ای جان جهانی.
جمله دریاها به فرمان منندکوهها لرزان ز توفان منند
هوش مصنوعی: تمامی دریاها به فرمان من هستند و کوهها از شدت طوفان من در حال لرزشاند.
رخصتی ده بحر را بر پر زنمموج دریاها بر آن اخگر زنم
هوش مصنوعی: اجازهای میخواهم که بر روی دریا پرواز کنم، و امواج دریا را بر روی جرقهها بریزم.
ناخدایم لیک توفانی کنمدر بسیط خاک ویرانی کنم
هوش مصنوعی: من فرماندهی کشتی خود هستم، اما میتوانم در گسترهی زمین طوفانی بهپا کنم و ویرانی بهوجود آورم.
گفت رو رو حق ز تو خشنود بادجان فدای آنکه هست و بود باد
هوش مصنوعی: برو و از این که این حق به تو میرسد خوشحال باش. جانم فدای کسی باشد که وجود دارد و همیشه هست.
چونکه در راه شه خوبان بودآب و آتش پیش من یکسان بود
هوش مصنوعی: زمانی که در مسیر عشق و محبت معشوقان قرار داشتم، برای من هیچ تفاوتی بین آب و آتش وجود نداشت.
آبو آتش را بر من فرق نیستدوستان را فکر حرق و غرق نیست
هوش مصنوعی: برای من فرقی ندارد که با آب یا آتش روبهرو شوم. دوستانم نیز نگرانی از سوختن یا غرق شدن ندارند.
گر بسوزد این تنم قربان اوور ببخشاید زهی احسان او
هوش مصنوعی: اگر بدنم بسوزد، فدای او میشود و اگر هم مرا ببخشد، چه احسان بزرگی از سوی اوست.
کان ملک دیگر ز پی آمد روانصد ثنا و صد ستایش در دهان
هوش مصنوعی: ملک دیگری به سراغ او آمد و در دهان مردم از او صدها مدح و ستایش وجود داشت.
کاین منم سرهنگ ابر و رعد و برقگه به مغربشان کشم گاهی به شرق
هوش مصنوعی: این من هستم که مانند سرهنگ ابرها و رعد و برقها، گاهی اوقات آنها را به سمت غرب میبرم و گاهی به سمت شرق.
رخصتی ده تا بگویم مر سحاباندر این آتش فرو ریزند آب
هوش مصنوعی: اجازه بده تا بگویم که آیا ابرها در این آتش میتوانند آب بریزند.
آتش نمرودیان ابتر کنمهم از آن پس خاکشان برسر کنم
هوش مصنوعی: من آتش نمرود را خاموش میکنم و بعد از آن خاک آنها را بر سر میریزم.
گفت آن شه هرچه باشد خوش بودخواه باشد آب خواه آتش بود
هوش مصنوعی: شاه گفت هرچه باشد، خوب است؛ چه آب باشد، چه آتش.
من ز تو آتش ز تو ای محتشمخواه در آبم فکن خواه آتشم
هوش مصنوعی: من از تو شعلهای دارم، ای محتشم؛ خواه مرا در آب غرق کن، خواه مرا بسوزان.
همچنین آمد از آن روحانیانآنچه ناید در شمار و در بیان
هوش مصنوعی: روحانیان چیزهایی را آوردند که نه قابل شمارش است و نه به آسانی میتوان آنها را بیان کرد.
هریکی را عذرخواه آمد خلیلنی اعانت جست نی آمد دخیل
هوش مصنوعی: هر کس برای خود عذر میآورد، اما خلیل (حضرت ابراهیم) نه از کسی کمکی خواسته و نه به کسی وابسته است.
هر که آن گستاخ بزم شاه شداز عوانان کی اعانت خواه شد
هوش مصنوعی: هر کسی که در محضر شاه بیپروا و خودنمایی کند، به طور حتم از یاران و کمککنندگان نخواهد بود.
هرکه اندر بزم شه محرم بودکی دخیل حاجب و دربان شود
هوش مصنوعی: هر کسی که در محفل شاه راهی دارد و به او نزدیک است، هرگز نیازی به واسطه و دربان ندارد تا به خواستهاش برسد.
هرکه داند شاه را دانای رازکی به نزد ترجمان آرد نیاز
هوش مصنوعی: هر کسی که دانای شاه و رازهای او باشد، نیازی به ترجمهگر ندارد.
زان ملایک هیچ یک حاجت نخواستسر در آتش منجنیق آورد راست
هوش مصنوعی: هیچیک از ملائکه چیزی از من نخواستند، بلکه بهطور مستقیم، آتش منجنیق را نزد من آوردند.