هوش مصنوعی: نویسنده در این متن بیان میکند که زهد و فضیلت واقعی به معنای ترک مال و لذتهای دنیوی است، نه صرفاً بیتوجهی ظاهری به مال و موقعیت. بسیاری از افراد به خاطر شهرت و مدح دیگران از مال دنیا دست میکشند، اما این عمل نشاندهنده زهد واقعی نیست. زاهد حقیقی کسی است که عشق به خدا در دلش غلبه دارد و برای او فقر و ثروت، عزت و ذلت، مدح و ذم، همه برابرند. محبت واقعی به خدا باید بر محبت به دنیا غالب شود. در این حالت، هرگاه محبت دنیا در دل کاهش یابد، محبت به خدا افزایش مییابد و برعکس. بنابراین، زهد واقعی مستلزم رهایی کامل از تعلقات دنیوی و انس عمیق با خداست.
هوش مصنوعی: اگر حقیقت زهد و فضیلت را بشناسی، متوجه خواهی شد که هر کسی که مال دنیا را ترک کند، لزوماً زاهد نیست. چون ترک مال و نشان دادن تنگدستی، و کمخوری و سادهپوشی بسیار راحتتر از جستجوی مقام و شهرت و مدح است. بسیاری از دنیاپرستان نیز هستند که از مال دنیا دست میکشند و به زندگی سادهای قانع میشوند تا دیگران آنها را زاهد بدانند و ستایش کنند. این افراد در واقع برای دستیابی به لذتی بالاتر از لذتهای ناچیز دنیوی، به ترک دنیا میپردازند و این عمل را به خاطر دنیا انجام میدهند.
هوش مصنوعی: زاهد واقعی کسی است که تمام لذتهای دنیوی، از جمله ثروت و جاه و مقام را ترک کرده باشد. نشانه این حالت این است که برای او فقر و ثروت، عزت و ذلت، ستایش و نکوهش هیچ تفاوتی ندارد. دلیل این وضعیت، انس و عشق به خداوند است، زیرا تا زمانی که محبت خدا در دل غالب نشود، محبت به دنیای مادی کامل از دل خارج نمیگردد. این دو محبت مانند آب و هوا در یک ظرف هستند؛ زمانی که یکی از آنها وارد شود، دیگری خارج میشود. بنابراین، دلی که پر از محبت دنیا باشد، از عشق به خدا خالی است و برعکس، دلی که به خدا مشغول است، از محبت دنیا آزاد است. هر چه یکی از این محبتها کمتر شود، دیگری بیشتر میشود و بالعکس.
