شمارهٔ ۵۳
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی درد و رنج ناشی از فقدان و عشق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که مرگ در شب جدایی برای او خوشایند نیست و اگر هم زنده بماند، زندگی بدون معشوق برایش بی‌ارزش است. او بیان می‌کند که مشکل عشق به‌سادگی حل نمی‌شود و به همه مشکلات دیگر متفاوت است. شاعر همچنین از بی‌اعتباری ایمان و کفر در جامعه حرف می‌زند و معتقد است که در دربار بریتانیا تنها ظلم و بی‌رحمی حاکم است. او به نقش لردها در ایجاد فتنه و دسیسه اشاره می‌کند و در نهایت، به وضعیت ناگوار ملت ایران و وضعیت سیاه و نامطلوب آن در مقایسه با سایر ملل می‌پردازد.
مرگ هم در شبِ هجران به من ارزانی نیستبی‌تو گر زنده بماندم ز گران‌جانی نیست
هوش مصنوعی: مرگ در شب جدایی بدون تو نیز برایم قابل تحمل نیست. اگر هم زنده بمانم، زندگیام به اندازهای سخت و طاقتفرساست که ارزش ندارد.
مشکلِ هر کسی آسان شود از مرگ امّامشکلِ عشق بدین سهلی و آسانی نیست
هوش مصنوعی: مرگ میتواند مشکلات دیگران را حل کند، اما حل کردن مشکلات عشق به این سادگی نیست.
سربه‌سر غافل و پامال شد ایمان از کفرگوییا در تنِ ما عِرقِ مسلمانی نیست
هوش مصنوعی: با این وضعیت، ایمان ما تحت تأثیر کفر قرار گرفته و به نظر میرسد که در وجود ما نشانی از مسلمان بودن نیست.
جز جفاکاری و بی‌رحمی و مظلوم‌کشیشیوه و عادتِ دربارِ بریتانی نیست
هوش مصنوعی: تنها روش و عادت دربار بریتانیا، ستمگری و بی‌رحمی نسبت به مظلومان است.
فتنه در پنجهٔ یک سلسله لُرد است و مدامکارِ آن سلسله جز سلسله‌جنبانی نیست
هوش مصنوعی: مشکلات و چالشها در دستان یک گروه خاص وجود دارد و این گروه تنها به انجام حرکات و جابجاییهای خود مشغول است.
ملل از سرخیِ خون روی‌سفیدند ولیکهیچ ملّت به سیه‌بختیِ ایرانی نیست
هوش مصنوعی: ملّتها از شجاعت و فداکاری مردمشان در موقعیتهای سخت و دشوار، به نوعی افتخار میکنند. اما هیچ ملتی به اندازهی ایرانیها دچار بدبختی و مصیبت نیست.