شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و درد و دل گوینده است. او از راز و نیازهای دلش می‌گوید که هیچ‌کس از آن خبر ندارد. شاعر به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و آرزوی در آغوش گرفتن او را دارد، در حالی که می‌گوید دستش کوتاه است و امیدی به رسیدن به او ندارد. او به پاکی و صداقت در بازی عشق اشاره می‌کند و همچنین از سختی‌های دل‌تنگی و انتظار یاد می‌کند. در انتها، به شخصیت خسرو اشاره می‌کند و او را به عنوان گدایی که همچون محمود جاه و مقام دارد، معرفی می‌کند. این شعر در واقع حسرت و آرزوهای عاشقانه را به تصویر می‌کشد.
با تو در پرده دلم راز و نیازی داردکس ندانست که در پرده چه رازی دارد
هوش مصنوعی: دل من با تو رازها و نیازهایی دارد که هیچ‌کس از آن خبر ندارد و نمیداند درون دل چه رازی نهفته است.
بر سر زلف تو دارد هوس چنگ زدندست کوتاه من امید درازی دارد
هوش مصنوعی: دست کوتاه من نمیتواند به زلف تو دسترسی پیدا کند، اما آرزو و تمنا دارم که بتوانم آن را لمس کنم.
گرو آخر ببرد درگه بازی ز حریفپاکبازی که دل و دیده بازی دارد
هوش مصنوعی: در نهایت، برنده کسی است که در این میدان، بازی را در دست دارد و دوستی و صداقت را در نظر میگیرد، چون او دل و نگاهی واقعی به بازی دارد.
خواجه گاهی به نگاهی دل ما را ننواختتا بگویم نظر بنده نوازی دارد
هوش مصنوعی: گاهی خواجه با یک نگاه، دل ما را تحت تاثیر قرار میدهد، بهطوری که میتوانم بگویم نگاه او به ما لطف دارد.
شمع در ماتم پروانه اگر غمزده نیستاز چه شب تا به سحر سوز و گدازی دارد
هوش مصنوعی: شمع اگرچه در سوگ پروانه ناراحت به نظر نمیرسد، اما چرا تا سپیدهدم اینقدر سوز و اشتیاق دارد؟
خسرو محتشم روی زمین دانی کیست؟آن گدایی که چو محمود ایازی دارد
هوش مصنوعی: شخصی به نام خسرو محتشم بر روی زمین وجود دارد که به او اشاره میشود. او در واقع یک گدا است، اما به خاطر ویژگیها و صفاتش، مانند محمود ایاز که شخصیت بزرگی دارد، مورد توجه قرار میگیرد.