شمارهٔ ۸۰
هوش مصنوعی: این شعر به بیان نابرابری‌ها و ظلم‌های اجتماعی می‌پردازد. شاعر در آن اشاره می‌کند که کارفرماها به نفع خود به کارگران توجهی ندارند و مظلومان در جامعه از یکدیگر حمایت نمی‌کنند. او تأکید می‌کند که ظلم در جامعه به صورت زنجیروار گسترش می‌یابد و در نهایت ثروت و قدرت باعث می‌شود که افراد با وجود ظلم، همچنان به زندگی خود ادامه دهند. شاعر با یادآوری اهمیت توجه به حقایق و هدایت به سوی عدالت، از اهل ثروت دعوت می‌کند که به ارزش‌های انسانی توجه کنند.
پیش خود تا فکر نفع بینهایت می‌کندکارفرما کارگر را کی رعایت می‌کند
هوش مصنوعی: وقتی کارفرما به نفع خود فکر می‌کند و منافعش را در نظر میگیرد، هیچ وقت به کارگر اهمیت نمیدهد و از او مراقبت نمیکند.
ماه نو با روی پر خون شفق را کن نگاهکان ز داس و دست دهقانان حکایت می‌کند
هوش مصنوعی: ماه نو با چهرهای خونین به شفق نگاه کن که این وضعیت، قصهای از داس و دستان کشاورزان را روایت می‌کند.
فوری از نای وزیر آید نوای راضیماز فلان مأمور اگر ملت شکایت می‌کند
هوش مصنوعی: فوری صدای خوشی از صدای وزیر شنیده می‌شود که میگوید: «من از فلان مسئول راضی هستم»، در حالی که مردم از او شکایت دارند.
آخر ای مظلوم از مظلوم چون خود یاد کنچون ببینی ظالم از ظالم حمایت می‌کند
هوش مصنوعی: ای مظلوم، وقتی به یاد مظلومان میافتی، به یاد خودت باش، زیرا که تو شاهد هستی که ظالمها از همدیگر حمایت میکنند.
آه مظلومان چو آتش در میان پنبه استچون فتد اینجا به آنجا هم سرایت می‌کند
هوش مصنوعی: ناله و درد مظلومان مانند آتش در میان پنبه است؛ وقتی که این درد به جایی برسد، به همه جا سرایت می‌کند.
بگذرند از کبریایی گر خداوندان آزثروت دنیا خلایق را کفایت می‌کند
هوش مصنوعی: اگر خداوندان ثروت دنیا از بزرگی و خودخواهی خود بگذرند، میتوانند به دیگران کمک کنند و نیازهای مردم را برآورده سازند.
از طریق نامه طوفانی خود فرخیاهل ثروت را به سوی حق هدایت می‌کند
هوش مصنوعی: فرخی با نوشتههای تاثیرگذار خود، ثروتمندان را به سمت حقیقت راهنمایی می‌کند.