شمارهٔ ۱۸۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به اهمیت و ارزش آزادی اشاره می‌کند و آن را روح‌بخش جهان می‌داند. او افرادی را که برای آزادی احترام قائلند، محترم می‌شمارد و انتقاد می‌کند از کسانی که به دعوت معلمان خود به نظریاتی غیر از آزادی روی می‌آورند. شاعر به وضعیت miserable در زمان استبداد و در بند بودن مردم اشاره می‌کند و از قیام و تلاش برای آزادی سخن می‌گوید. او ابراز آرزو می‌کند که در آینده، فرصتی پیدا کند تا از ستمگران انتقام بگیرد و به یادآورده می‌شود که تنها با پذیرش آزادی می‌توان از بندگی رهایی یافت.
قسم به عزّت و قَدر و مقامِ آزادیکه روح‌بخشِ جهان است نامِ آزادی
هوش مصنوعی: به بزرگی و ارزش و جایگاه آزادی قسم میخورم که نام آزادی، زندگبخش تمام جهان است.
به پیشِ اهلِ جهان محترم بُوَد آن کسکه داشت از دل و جان احترامِ آزادی
هوش مصنوعی: کسی که با دل و جان به آزادی احترام میگذارد، در نظر مردم دنیا گرامی و محترم است.
چگونه پای گذاری به صرفِ دعوتِ شیخبه مَسلَکی که ندارد مرامِ آزادی
هوش مصنوعی: چگونه می‌توان به دعوت شیخی که اصول و آرمانهای آزادی را ندارد، اعتماد کرد و بر آن تکیه کرد؟
هزار بار بُوَد بِهْ ز صبحِ استبدادبرای دستهٔ پا بسته، شامِ آزادی
هوش مصنوعی: هزار بار بهتر است که در صبح استبداد زندگی کنیم تا اینکه در شب آزادی، زندانی و بیاختیار باشیم.
به روزگار قیامت به پا شود آن روزکنند رنجبران چون قیامِ آزادی
هوش مصنوعی: در روز قیامت، آن روز رنجبران به پا میخیزند و مانند قیام آزادی، اعتراض و ایستادگی خواهند کرد.
اگر خدای به من فرصتی دهد یک روزکشم ز مُرتَجِعین انتقامِ آزادی
هوش مصنوعی: اگر خدا به من یک روز فرصتی دهد، انتقام آزادی را از کسانی که به عقب بر میگردند، میستانم.
ز بندِ بندگیِ خواجه کی شوی آزادچو فرخی نشوی گر غلامِ آزادی
هوش مصنوعی: آزاد و رها شدن از بندگی خواجه هنگامی ممکن است که خود را به آزادی و آزادگی بسپارید، در غیر این صورت همواره در قید و بند خواهید ماند.