تناجی
فرخی یزدی

شمارهٔ ۱۳

هر خواجه که خیل و حشمش بیشتر استدرد و غم و رنج و المش بیشتر است
دنیا نبود جای سرور و شادیهر پیشتری درد و غمش بیشتر است