شمارهٔ ۵۳
هوش مصنوعی: این چند بیت به نکوهش جهل و نادانی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که در پی کسب دانش و معرفت، به جهل و نادانی دچار شده‌ایم و مانند کودکی که به‌خاطر چیزهای ناچیز، چیزهای ارزشمند را از دست می‌دهد، ما نیز به خاطر نادانی، ارزش‌های واقعی را از دست داده‌ایم.
تا پایه معرفت نهادیم ز دستیک سر به ره جهل فتادیم ز دست
هوش مصنوعی: ما در مسیر کسب معرفت قدم گذاشتیم، اما به خاطر نادانی، به بیراهه افتادیم.
چون کودک خرد بهر جوز و خرمادر و گهر ابلهانه دادیم ز دست
هوش مصنوعی: مانند یک کودک کوچک که به خاطر عشق به گردو و خرما، به سادگی و بیحواسی اشیای قیمتی را از دست می‌دهد.