شمارهٔ ۷۱ - صندوق آرا
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر اندوهی عمیق است که شاعر از کمبود و نقص در وجود انسان می‌گوید. او به این نکته اشاره دارد که درد دل جز به حسرت و آرزوهای ناکام مداوا نمی‌شود و اشکال این حسرت به تعداد یا کمیت مقامات و مجالس برنمی‌گردد. حتی اگر مجالسی دیگر هم تشکیل شود، بازهم به بدی دوران فترت و رکود نخواهد بود. در واقع، از نظر شاعر، وضعیت نابسامان و فساد در همه حال ادامه دارد.
دردا که دوای دل به جز حسرت نیستحسرت بحساب قلت و کثرت نیست
هوش مصنوعی: افسوس که درمان درد دل تنها حسرت است و این حسرت به نبودن یا بودن چیزی بستگی ندارد.
گیرم که شود مجلس پنجم هم بدبدتر ز فساد دوره فترت نیست
هوش مصنوعی: اگر فرض کنیم که جلسه پنجم هم بدترین جلسات باشد، ولی بدتر از فساد در دورهی رکود و غفلت نیست.