شمارهٔ ۷۶ - کابینهٔ مشیرالدوله
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به کسی اشاره می‌کند که به دنبال باور کردن سخنان او نیست. او می‌گوید که اگرچه ممکن است این فرد قدرت کیفر داشته باشد، اما به دلیل ترس از او، این کار را نمی‌کند. شاعر از آن شخص می‌خواهد که با منطق و دلیل به ناله و فریاد او گوش دهد، و این را به رییس الوزراء (نخست‌وزیر) تشبیه می‌کند که اگر کر باشد، فایده‌ای ندارد. این بیان نشان‌دهنده ناامیدی و ناتوانی در برقراری ارتباط موثر با قدرت‌مندان است.
ای آنکه تو را گفته ما باور نیستور هست ز جبن قدرت کیفر نیست
هوش مصنوعی: ای کسی که به تو گفتهاند ما به وجود تو اعتقادی نداریم؛ اگر هم وجود داشته باشی، از ترس و زبونی، قدرتی بر مجازات نداریم.
با منطق و مدرک بشنو ناله ماگر گوش رئیس‌الوزرایی کر نیست
هوش مصنوعی: با دلایل و شواهد به درد و ناله ما گوش فرا بده، اگر گوش رئیسالوزیر ناتوان از شنیدن است.