تناجی
فرخی یزدی

شمارهٔ ۱۳۸

یک دم دل من ز غصه آسوده نشدوین عقده ناگشوده بگشوده نشد
این دامن پاک چاک چاکم هرگزالا ز سرشک دیده آلوده نشد