شمارهٔ ۲۰۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به وضعیت نابسامان و نامشخص جهان در آن زمان اشاره می‌کند. او از قرن طلایی سخن می‌گوید اما اذعان دارد که در کشوری که امکاناتی مانند راه آهن وجود ندارد، آدم‌ها نمی‌توانند پیشرفتی داشته باشند. روشن بودن افق زمانه و تکلیف جهانیان در این شرایط غیرممکن به نظر می‌رسد.
هر چند افق زمانه روشن نبودتکلیف جهانیان معین نبود
هوش مصنوعی: هرچند که آینده و وضعیت دنیا به وضوح مشخص نبود، اما سرنوشت مردم هنوز معلوم نشده بود.
در قرن طلائی نکند آدم رویدر مملکتی که راه آهن نبود
هوش مصنوعی: در دوران پیشرفت و شکوفایی، آدمی در کشوری که فاقد زیرساختهای حمل و نقل مدرن مانند راهآهن است، نمیتواند چشمانداز روشنی داشته باشد.