شمارهٔ ۲۹۰
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر دوگانگی در رفتار با دشمنان و دوستان است. شاعر می‌گوید با دشمن باید سرسخت و محکم مانند سنگ باشی، اما با دوستان باید نرم و انعطاف‌پذیر مانند موم رفتار کنی. به عبارت دیگر، در مواجهه با دشمنان نباید ترسید و باید استوار بود، در حالی که با دوستان باید محبت و نرمی نشان داد.
با دشمن و دوست گر شدی نرم چو مومچون نقش نگین شوی مکن شرم چو موم
هوش مصنوعی: اگر با دشمن و دوست نرم و با مهربانی رفتار کنی، مانند موم قابل تغییر خواهی بود. وقتی به این حالت رسیدی، مانند نگینی زیبا خواهی شد، پس نباید از این نرمش و انعطاف خجالت بکشی.
با خصم هماره باش سرسخت چو سنگبا دوست همیشه باش دل نرم چو موم
هوش مصنوعی: با دشمن همیشه محکم و سخت مانند سنگ باش، اما با دوستان همیشه با دل نرم و لطیف مثل موم رفتار کن.