شمارهٔ ۳۰۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان سختی‌ها و دردهای زندگی می‌پردازد و می‌گوید که از لحظه زاده شدن خود با غم و رنج دست و پنجّه نرم کرده‌اند. او همچنین به احساس آزادی اشاره می‌کند، اما می‌گوید این آزادی شبیه به حال ماهی است که در دام‌های جهان اسیر است، به نوعی آزاد اما در محدودیت.
آن روز که ما و دل ز مادر زادیمدایم ز فشار درد و غم ناشادیم
هوش مصنوعی: در آن روز که ما به دنیا آمدیم، همیشه به خاطر فشاری که درد و غم بر ما وارد می‌کند، ناراحت و نگران هستیم.
در لجه این جهان پر حلقه و دامآزاد ولی چو ماهی آزادیم
هوش مصنوعی: در این دنیای پر از ترفندها و چنگالها، به رغم اینکه آزاد هستیم، همچنان مانند ماهیهای آزاد در دل دریا به نظر میرسیم.