تناجی
فرخی یزدی

شمارهٔ ۳۱۵

گر طالع خفته را سحرخیز کنیماز آب رزان آتش دل تیز کنیم
یک چله نشسته گوشه میکده ایوز هر چه بغیر باده پرهیز کنیم